Almoravid: Reconquista and Riposte in Spain 1085-1086

Το Almoravid: Reconquista and Riposte in Spain 1085-1086 κουβαλά την ίδια εντυπωσιακή θεματικότητα που είχε κάνει το Nevsky να ξεχωρίσει. Η εποχή εδώ μου φαίνεται και ιστορικά πιο δελεαστική, όμως η πρώτη επαφή ήταν αγγαρεία: το εγχειρίδιο είναι σπαστικά γραμμένο και σε αναγκάζει να ψάχνεις με το ζόρι τι ακριβώς ζητά ένας κανόνας. Η πρώτη προγραμματισμένη παρτίδα ακυρώθηκε, γιατί δεν ένιωθα ότι μπορούσα να το διδάξω χωρίς να εκθέσω και τον εαυτό μου και τους άλλους.

Ο πυρήνας του παιχνιδιού είναι το πότε και το πώς μπαίνουν οι άρχοντες στην εκστρατεία, και αυτό είναι εξαιρετικό. Δεν έχεις απλώς δυνάμεις στο χάρτη: πρέπει να υπολογίζεις ποιον φέρνεις, πότε τον χρειάζεσαι και τι αλλάζει η παρουσία του για την πλευρά σου. Έτσι η σύγκρουση αποκτά ρυθμό και χαρακτήρα, αντί να γίνεται μια απλή μετακίνηση μονάδων προς μια μάχη.

Η μάχη, ευτυχώς, είναι κομπλέ και άνετη, οπότε όταν οι δύο πλευρές συναντιούνται η δράση δεν πνίγεται σε διαδικασίες. Ο ανεφοδιασμός είναι το αγκάθι. Στην πράξη σε σπρώχνει προς γελοίες κινήσεις με «καραβάνια μακαρόνι», λύσεις που μπορεί να εξυπηρετούν το σύστημα αλλά διαλύουν την αίσθηση ότι διοικείς μια μεσαιωνική εκστρατεία. Και μόλις το δεις, δύσκολα το ξεδείς.

Με αρκετό διάβασμα, το παιχνίδι έδωσε μια πολύ καλή μεσαία παρτίδα και φανέρωσε καθαρά και τις δύο όψεις του. Δεν είναι κακό, κάθε άλλο· έχει ήδη ένα θαυμάσιο σύστημα για τους άρχοντες και μια μάχη που κυλά. Αλλά δεν είναι εύπεπτο, και μέχρι να στρώσει ο ανεφοδιασμός του, μοιάζει με παιχνίδι που απαιτεί από εσένα να κάνεις λίγη δουλειά σχεδιαστή στο τραπέζι.