Ankh: Gods of Egypt

Σε ένα plot twist έκπληξη, και προς τιμήν του αγαπημένου μας influencer, βάλαμε στο τραπέζι το τελευταίο πόνημα της CMON. Είναι η κλασική συνταγή area control, μόνο που έρχεται φορτωμένη με μεγάλα, όμορφα μπαρμπαδέλια. Σε αντίθεση με το Blood Rage και το Rising Sun, είχε μαζέψει θετικές εντυπώσεις και από κόσμο που δεν αρκείται μόνο στο style over substance, οπότε φυσικά έπρεπε να δούμε τι παίζει.

Στον πυρήνα του, το Ankh είναι αρκετά απλό: οι θεοί παλεύουν για έλεγχο περιοχών και προσπαθούν να χτίσουν τη θέση τους στον χάρτη. Οι κανόνες έχουν λογική και συνοχή, αντί να σε βάζουν να ψάχνεις γιατί μια εξαίρεση υπάρχει μόνο και μόνο για να υπάρχει. Αυτό βοηθά πολύ και στο να βγει το αιγυπτιακό θέμα χωρίς να πνίγεται κάτω από διαδικαστικά.

Η αλληλεπίδραση έρχεται φυσικά μέσα από τη μάχη για τις περιοχές και τις ανατροπές της κατάστασης στο ταμπλό. Το πιο ωραίο κόλπο είναι ο μηχανισμός catch-up: οι δύο τελευταίοι θεοί ενώνονται σε έναν, μήπως και καταφέρουν να απειλήσουν τον πρώτο. Δεν είναι απλώς ένα μπάλωμα για όποιον μένει πίσω· είναι μια φρέσκια, έξυπνη ιδέα που κρατά το ενδιαφέρον αμείωτο στους τελευταίους γύρους.

Συνολικά, το βρήκα πολύ ευχάριστο και καλό κομμάτι, με ωραία ροή και αρκετές ανατροπές. Απλώς είναι αρκετά ακριβό για αυτό που τελικά προσφέρει — κι αυτό είναι το μόνο σημείο όπου ο θεός του πορτοφολιού μάλλον δεν χαμογελά.