Aristeia!

Στην πέμπτη μου παρτίδα —και με τον αντίπαλό μου να βρίσκεται μόλις στην τρίτη— νιώθω αρκετά σίγουρος πια ότι το Aristeia! έχει πολύ ψωμί. Έχει βάθος, έχει ρυθμό και δίνει μια απολαυστική εμπειρία παιχνιδιού, που υπό τις κατάλληλες συνθήκες τη βρίσκω εξίσου καλή, ίσως και καλύτερη, από το Shadespire.

Η βασική του γοητεία για μένα είναι η αμεσότητα: ανοίγω το κουτί, διαλέγω σενάριο, κάνουμε draft και μετά πέφτουν οι φάπες. Αυτή η διαδρομή από την προετοιμασία ως την αναμέτρηση είναι καθαρή και χορταστική, χωρίς να χρειάζεται να κουβαλήσω μαζί μου μια ολόκληρη εξωτραπέζια προετοιμασία.

Το παιχνίδι χάνει βέβαια το κομμάτι του deckbuilding που έχει το Shadespire. Αντί γι' αυτό, η αλληλεπίδραση περνά από την επιλογή χαρακτήρων στο draft και από το πώς αλλάζουν τα δεδομένα μέσα στο εκάστοτε σενάριο, πριν καταλήξουμε στην αναπόφευκτη σύγκρουση στο τραπέζι. Για τις μέρες μας, όπου κανείς δεν έχει χρόνο(tm), αυτό το «μπαίνω και παίζω» είναι πραγματικά μεγάλη αρετή.

Η πρόσφατη προσθήκη του Smoke & Mirrors έκανε την εμπειρία ακόμη πιο ενδιαφέρουσα: ήταν η παρθενική εμφάνιση των χαρακτήρων του expansion στις παρτίδες μου και μου άρεσαν αρκετά, ακριβώς επειδή άλλαξαν κάπως τα δεδομένα. Το Aristeia! μοιάζει λοιπόν με εκείνο το σπάνιο κουτί που μπορείς απλώς να ανοίξεις, να στήσεις και να απολαύσεις πλήρως, χωρίς να αισθάνεσαι ότι έχεις χάσει το μισό παιχνίδι επειδή δεν έκανες «διάβασμα» beforehand.