Κριτική

Barrage

Το Barrage με κέρδισε αρχικά ως ένα βαρύ, καψιματικό worker placement γεμάτο κακία στον χάρτη. Στη δεύτερη επαφή, όμως, τα ασύμμετρα combos και οι άκαμπτες θέσεις το έκαναν να μοιάζει περισσότερο με ακριβό μαρτύριο παρά με απόλαυση.

Barrage

Barrage

Κυκλοφορία
2019
Σχεδιαστής
Tommaso Battista, Simone Luciani
Εκδότης
Cranio Creations, CrowD Games, Delta Vision Publishing
Παίκτες
1–4
Διάρκεια
180 λεπτά

Περίμενα το Barrage ως ένα από τα τρία βαριά παιχνίδια του καλοκαιριού, αλλά είχα κάνει εντελώς λάθος πρόβλεψη: νόμιζα ότι το Pipeline θα ήταν ο πιθανός τίτλος της χρονιάς και ότι αυτό εδώ θα ήταν ένα overhyped φλόπ. Στην πρώτη μας επαφή, το Barrage όχι μόνο δεν απογοήτευσε, αλλά έδειξε αμέσως πόσο καψιματικό μπορεί να γίνει. Είναι από εκείνα τα euro που βάζουν μίσος πάνω στον χάρτη και μετά σου δίνουν ένα πολύ πολιτισμένο worker placement για να το εκφράσεις. Η βραδιά, γενικά, έκλεισε με μακελειό και παρτίδα που κρίθηκε στον πόντο, οπότε η ένταση μόνο θεωρητική δεν ήταν.

Στον πυρήνα του είναι worker placement: στον γύρο μου τοποθετώ εργάτες σε διαθέσιμες θέσεις και προσπαθώ να αξιοποιήσω το νερό και τις κατασκευές μου στον χάρτη. Το ενδιαφέρον δεν είναι απλώς να κάνω τη δική μου μηχανή να δουλέψει, αλλά να προλάβω τις κινήσεις των άλλων και να εκμεταλλευτώ τη ροή προς όφελός μου.

Εκεί βρίσκεται και η κακία του. Η αλληλεπίδραση είναι πολύ άμεση: οι επιλογές μου στον χάρτη μπορούν κυριολεκτικά να βασανίσουν κάποιον με το μαρτύριο της σταγόνας, στερώντας του αυτό που περίμενε να κάνει. Με τις ασύμμετρες δυνατότητες να γεννούν έντονα combos και τις θέσεις του worker placement να μη γίνονται scale ανάλογα με τον αριθμό παικτών, αυτό δεν μοιάζει πάντα με σκληρός αλλά δίκαιος ανταγωνισμός. Μερικές φορές μοιάζει με κάποιον να βρήκε το σωστό κουμπί και να αποφάσισε ότι δεν χρειάζεται να υπάρχει δεύτερο.

Κι εδώ είναι που η αρχική μου εντύπωση άρχισε να ξινίζει. Το παιχνίδι έχει συστατικά που κανονικά θα έπρεπε να λατρεύω, όμως και στις δύο φορές δεν πέρασα πραγματικά καλά παίζοντάς το. Δεν είναι θέμα νίκης ή ήττας· έχω φάει διαδοχικές τελευταίες θέσεις σε άλλα παιχνίδια και έχω περάσει εξαιρετικά. Είναι ότι τα εμφανώς broken combos σε ένα ασύμμετρο euro με βγάζουν από το παιχνίδι, και το Barrage φαίνεται να τα ανέχεται με υπερβολική άνεση. Παρ’ όλα αυτά, θα του δώσω άλλη μία ευκαιρία. Μετά από τόσο μεγάλη επένδυση, είναι κρίμα να μείνει στο ράφι ως ένα πανάκριβο μνημείο κακών επιλογών.

Updated session

Στη δεύτερη συνεδρία, με το expansion και μετά από περίπου μισή ώρα sorting των αναβαθμισμένων components, η γνώμη μου έπεσε καθαρά. Η προηγούμενη επαφή στο BLTG event είχε αφήσει καλή εντύπωση, παρότι η μέτρια παραγωγή και το fiddliness μας είχαν κουράσει. Το expansion τουλάχιστον βοηθά: αν βγεις νωρίς εκτός διεκδίκησης, σου δίνει πράγματα να κάνεις και κάτι να χαρείς. Δεν λύνει όμως το βασικό μου πρόβλημα με τα combos και τις θέσεις που δεν προσαρμόζονται στους παίκτες. Το αρχικό 8 έγινε 7, και το 7 το θεωρώ ήδη επιεικές.

Source: BoardGameGeek

0 comments

Διάβασε κι άλλα

Όλες οι κριτικές →
  • Arcs

    Το Arcs πήρε δεύτερη ευκαιρία με τους advanced κανόνες, ασύμμετρες εξωγήινες φυλές και δυνάμεις — και, προς έκπληξή μου, αυτή τη φορά ήταν όντως καλύτερο. Δεν έλυσε όμως το βασικό μου παράπονο: την ισορροπία την κουβαλά το τραπέζι, όχι το ίδιο το παιχνίδι.

    EdgyJellyfish · 22 Ιουλ 2026
  • Stupor Mundi

    Το Stupor Mundi είναι ένα euro γεμάτο κάρτες, κυβάκια και λοιπά τζιτζιμπράγκαλα, που για μένα καταλήγει υπερβολικά ξερό και οδυνηρά αξέχαστο. Δεν πέρασα άσχημα, αλλά είναι εύκολα στα «δεν».

    EdgyJellyfish · 4 Μαρ 2026
  • Rock Hard: 1977

    Μια καλοπαραγμένη, θεματική συσκευασία που κρύβει ένα υπερθετικά άνοστο παιχνίδι τύχης. Μια παρτίδα ίσως βγάλει γέλιο· δεύτερη, δύσκολα.

    EdgyJellyfish · 12 Νοε 2025

Περισσότερα από EdgyJellyfish →