Black Angel

Το πρώτο μου εμπόδιο δεν ήταν κάποιος αντίπαλος αλλά το ίδιο το manual: με νίκησε κανονικά, ενώ χρειάστηκε η επίμονη καθοδήγηση ενός άλλου παίκτη για να μπούμε στην παρτίδα. Σαν βιβλιαράκι κανόνων παίρνει ένα «περνάει οριακά»· το παιχνίδι αξίζει περισσότερο από την πρώτη του εξήγηση.

Στον πυρήνα του, το Black Angel είναι ένας engine builder που σε βάζει να στήνεις τις δυνατότητές σου με βλέμμα αρκετά μπροστά. Δεν αρκεί να κάνεις κάτι χρήσιμο τώρα· πρέπει να αποφασίσεις αν το χτίσιμό σου θα αντέξει μέχρι το τέλος, όπου το ρίσκο ανεβαίνει και το σκοράρισμα γίνεται σκληρό.

Η διαφορά στους τρεις παίκτες είναι ουσιαστική. Τα λιγότερα reset αφήνουν τα πλάνα να αναπνεύσουν, δίνουν χώρο για μακροπρόθεσμη στρατηγική και επιτρέπουν πραγματικά μεγάλες εισπράξεις πόντων, αντί να σε κόβουν προτού δεις τι προσπαθούσες να φτιάξεις. Στους τέσσερις αυτό το τράβηγμα του χαλιού ήταν πολύ συχνότερο.

Στην πρώτη μου επαφή το είχα για ένα ωραίο παιχνίδι, αλλά μάλλον μόνο για τρεις. Μετά την επιστροφή του στο τραπέζι, αυτή η επιφύλαξη δεν έφυγε· απλώς έγινε η εξήγηση για το γιατί το παιχνίδι επιτέλους λειτούργησε για μένα.

Updated session

Η μεταγενέστερη παρτίδα στους τρεις άλλαξε καθαρά την εντύπωσή μου από τις προηγούμενες στους τέσσερις. Στην αρχή έπαιζα σαν ακέφαλο κοτόπουλο, αλλά ακόμη κι έτσι φάνηκε πόσο πιο τίμια ανταμείβει το Black Angel μια στρατηγική που προλαβαίνει να εξελιχθεί. Στους τρεις είναι ένα τίμιο, απαιτητικό παιχνίδι που θέλω να ξαναπιάσω αμέσως.