Border Reivers: Anglo-Scottish Border Raids, 1513-1603

Το Border Reivers μου θύμισε εκείνα τα παλιά παιχνίδια της Avalon Hill: όχι ακριβώς γυαλισμένο μέχρι τελευταίας λεπτομέρειας, αλλά πρόθυμο να σε βάλει στο πανηγύρι. Οι δεκαέξι σελίδες κανόνων του δίνουν μια εντύπωση μεγαλύτερου βάρους απ’ όσο χρειάζεται· στην πράξη είναι το πιο σοβαροφανές μπαρμπούτι που έχω παίξει από την εποχή του DBM, και το λέω με συμπάθεια.

Κάθε παίκτης αναλαμβάνει μια αγγλική ή σκωτσέζικη οικογένεια και η βασική δουλειά είναι απολύτως καθαρή: κλέβεις πρόβατα και γελάδια από τους άλλους. Δεν κρύβεται κάποια βαρυσήμαντη στρατηγική κάτω από το κιλτ. Κοιτάς ποιον μπορείς να χτυπήσεις, ποιος έχει ζώα που θέλεις και ποιος θα θυμάται αυτή την κίνηση όταν έρθει η σειρά του.

Ανάμεσα στις ζωοκλοπές, οι φατρίες μπορεί να μπλεχτούν και σε μάχες της εποχής, για να πέσει και καμιά σφαλιάρα με ιστορικό άλλοθι. Το drafting σε κάθε γύρο είναι το κόλπο που κρατά την τύχη των καρτών από το να γίνει αφεντικό του τραπεζιού: διαλέγεις, βλέπεις τι μένει στους άλλους και μετά τους κλέβεις τα ζώα. Ο κανονισμός, παρεμπιπτόντως, παίρνει ένα αξιοπρεπές Β για κάτι που εξηγεί τόσο απλό παιχνίδι σε δεκαέξι σελίδες.

Με τέσσερις πέρασα καλά και θα το ξανάπαιζα, όπως και οι περισσότεροι της παρέας. Με έξι, όμως, το τραπέζι μάλλον θα γίνει σωστό σύνορο: περισσότερα ζώα, περισσότεροι στόχοι και αρκετός κόσμος για να μη μείνει καμία κλοπή αναπάντητη. Δεν ξέρω αν θα πείσει τους πιο hardcore GMTάδες, αλλά για παρέα που θέλει να κάνει επιδρομές με ελαφρύ χέρι, είναι μια ήσυχα καλή επιλογή.