Border Reivers: Anglo-Scottish Border Raids, 1513-1603

Το Border Reivers είναι ένα πολύ φρέσκο GMT που μου έφερε στο μυαλό παιχνίδια άλλης εποχής: εκείνη τη φάση της Avalon Hill όπου έβγαιναν τίτλοι με το κιλό, το quality control έμοιαζε προαιρετικό, αλλά μέσα στο πανηγύρι περνούσες καλά. Έχει αυτή την κάπως άναρχη, παλιομοδίτικη γοητεία. Και, ναι, είναι υπερβολικά απλό παιχνίδι· πολύ απλούστερο απ’ όσο σε προετοιμάζουν να πιστέψεις οι 16 σελίδες κανόνων του. Αυτό δεν είναι απαραίτητα μομφή, απλώς καλό είναι να ξέρεις τι ανοίγεις.

Κάθε παίκτης αναλαμβάνει μια οικογένεια ή φατρία, αγγλική ή σκωτσέζικη, και ο βασικός στόχος είναι να αρπάξει πρόβατα και γελάδια από τους υπόλοιπους. Η αλληλεπίδραση, λοιπόν, δεν κρύβεται πίσω από ευγενικά παραπετάσματα: κοιτάς τα ζώα του άλλου και σκέφτεσαι πώς θα τα κάνεις δικά σου. Αν περιμένεις ένα βαρύ ιστορικό παιχνίδι με περίπλοκες διαδικασίες, μάλλον θα βρεις εδώ κάτι πολύ πιο άμεσο και ξεκάθαρο.

Ανάμεσα στις ζωοκλοπές, μπορεί να προκύψουν και μάχες της εποχής, για να πέσουν μερικές σφαλιάρες μεταξύ των φατριών. Στην καρδιά του, το παιχνίδι μοιάζει με το πιο σοβαροφανές μπαρμπούτι που έχω παίξει από την εποχή του DBM. Παρ’ όλα αυτά, το drafting σε κάθε γύρο κάνει ουσιαστική δουλειά: δεν εξαφανίζει τα χαρτιά ή την αβεβαιότητα, αλλά εκμηδενίζει την αίσθηση ότι απλώς σε σέρνει η τυχαιότητα από τη μύτη.

Με τέσσερις περάσαμε ωραία, όμως υποψιάζομαι ότι με έξι θα είναι ακόμη καλύτερο, ακριβώς επειδή τότε οι ζωοκλοπές θα γίνουν κανονικό χάος. Εγώ θα το ξανάπαιζα, όπως και οι περισσότεροι της παρέας. Για τους πιο hardcore τζιεμτήδες δεν βάζω το χέρι μου στη φωτιά, αλλά για μια παρέα που θέλει λίγη ιστορική ατμόσφαιρα, αρκετό πείραγμα και βοοειδή που αλλάζουν χέρια, το Reivers έχει την πλάκα του.