Captains of Industry

Το είχα εξυμνήσει και παλιότερα, οπότε η επιστροφή είχε κάτι από τεστ αντοχής. Δεν απογοήτευσε καθόλου: έδωσε άλλη μία πολύ δυνατή παρτίδα και επιβεβαίωσε ότι είναι από τα λίγα οικονομικά παιχνίδια που στέκονται πραγματικά καλά με πέντε, χωρίς να ζορίζουν την παρέα ή να κάνουν την αναμονή αγγαρεία.

Ο πυρήνας του είναι η οικονομική κόντρα: παλεύουμε για τιμές, real estate και παραγωγή, με κάθε επιλογή να έχει σημασία επειδή οι αντίπαλοι κυνηγούν τα ίδια πράγματα. Δεν είναι ένα ήσυχο παιχνίδι όπου ο καθένας χτίζει το δικό του μικρό βασίλειο· η παρουσία των άλλων γίνεται διαρκώς αισθητή και το τραπέζι είναι μονίμως έτοιμο για σύγκρουση.

Με πέντε παίκτες αυτό γίνεται κανονική σφαγή στο ίσιωμα. Οι κόντρες ξεσπούν σε όλα τα επίπεδα, από τις τιμές μέχρι τον χώρο και την παραγωγή, και η αλληλεπίδραση δεν μένει θεωρητική. Σε αυτή την παρτίδα, η καθυστέρηση στο να εμφανιστούν τα city cards τέντωσε ακόμη περισσότερο το τέλος, μέχρι που η τελική ευθεία κατέληξε σε πραγματικό σκοτωμό.

Η ετυμηγορία μου δεν άλλαξε: αγαπάμε Captains of Industry. Θεωρώ ότι η χαμηλή του βαθμολογία στο BGG είναι αδικαιολόγητη, ειδικά για όποιον ψάχνει ένα οικονομικό παιχνίδι που να αντέχει πεντάδα και να παράγει ουσιαστική τριβή. Θα του ταίριαζε πολύ μια επανακυκλοφορία, γιατί δεν ξέρω καν πόσο εύκολα βρίσκεται πλέον.

Updated session

Η νεότερη παρτίδα δεν ανέτρεψε την αρχική μου γνώμη, αλλά την ενίσχυσε ξεκάθαρα. Με πέντε παίκτες το παιχνίδι φάνηκε ξανά στο στοιχείο του, ενώ η αργοπορία των city cards έκανε το φινάλε ακόμη πιο σκληρό και παρατεταμένο.