Captains of the Gulf

Την πρώτη φορά που κυκλοφόρησε το είχα προσπεράσει, γιατί δεν μου είχε αφήσει καλή εντύπωση. Όταν όμως το Kickstarter του δεύτερου μέρους της τριλογίας, του Crescent City Cargo, πάτησε όλα τα σωστά κουμπάκια και το πακέτο βρέθηκε σε καλή τιμή, τσίμπησα κι εγώ το δόλωμα. Άλλωστε, δύσκολα αντιστέκομαι στην ιδέα ότι έχω μια ψαρόβαρκα που είναι, προφανώς, το μωρό μου.

Ο καθένας αναλαμβάνει το καΐκι του και προσπαθεί να χτίσει ένα τίμιο βιός ψαρεύοντας και πουλώντας την πραμάτεια του. Η ροή περνά από ένα rondel σύστημα που έχει ενδιαφέρον, αλλά είναι και αρκετά ξερό: οι επιλογές σου περιορίζονται, άρα πρέπει να τις στύψεις σωστά για να βγάλεις κάποιο πλεονέκτημα. Δεν σε αφήνει να αυτοσχεδιάζεις χαλαρά· ζητάει προσεκτικό προγραμματισμό και λίγη μαεστρία, ειδικά όταν η θάλασσα δεν σου κάνει τα χατίρια.

Το πιο ωραίο του εύρημα είναι το re-seeding της θάλασσας, που δίνει ζωή στο ψάρεμα και κρατά τη διαδικασία από το να γίνει εντελώς μηχανική. Η αλληλεπίδραση βρίσκεται κυρίως στο ότι όλοι κινούνται μέσα στους ίδιους περιορισμούς και κυνηγούν τις αποδοτικές ευκαιρίες, όχι στο να τραβά ο ένας το δίχτυ του άλλου. Εκεί φαίνονται οι καλοί καπετάνιοι: στη φουρτούνα, στα βιντζιλέρα και στο αν μπορούν να βγάλουν κέρδος από ένα σύστημα που δεν χαρίζει πολλά.

Δεν είναι κακό παιχνίδι· έχει καλούς μηχανισμούς και θα το έπαιζα ευχάριστα δύο-τρεις φορές. Δεν βλέπω όμως εύκολα κάποιον να ξετρελαίνεται μαζί του. Το μεγαλύτερο του εμπόδιο είναι η εξήγηση: οι οδηγίες είναι κάργα εχθρικές προς τον αναγνώστη και τα παραδείγματά τους, παρότι δεν είναι λανθασμένα, είναι εντυπωσιακά άχρηστα ακριβώς στις δύσκολες περιπτώσεις. Βρείτε κάποιον που το ξέρει να σας το διδάξει και η πρώτη σας έξοδος στη θάλασσα θα είναι πολύ πιο ήρεμη.