Cavern Tavern

Το Cavern Tavern έχει μια οκ παραγωγή και, στο τραπέζι, κάνει τη δουλειά του χωρίς να εντυπωσιάζει ιδιαίτερα. Εκεί που αρχίζουν τα προβλήματα είναι στους κανόνες: το manual μοιάζει να το έγραψε κάποιος που μόλις είχε βγει από γκούλαγκ. Δεν έχω καμία βεβαιότητα ότι το παίξαμε απολύτως σωστά — μάλλον το αντίθετο — αλλά τουλάχιστον η εμπειρία είχε χαρακτήρα.

Στον πυρήνα του είναι ένα worker placement με ζάρια, που μου έφερε στο μυαλό τόσο το Kingsburg όσο και το Lords of Waterdeep. Τοποθετείς τους ανθρώπους σου στις διαθέσιμες θέσεις του ταμπλό και προσπαθείς να αξιοποιήσεις τις επιλογές σου καλύτερα από τους υπόλοιπους, με την τύχη των ζαριών να συμμετέχει στο πακέτο.

Η αλληλεπίδραση δεν είναι διακριτική. Η πιο δημοφιλής θέση στο ταμπλό, τουλάχιστον στη δική μας παρτίδα, ήταν εκείνη που σου επιτρέπει να «καρφώνεις» τους σερβιτόρους των άλλων. Και εδώ κάναμε το δικό μας λάθος: αφήσαμε εκτός το mini-expansion που βοηθά όσους έχουν γκαντεμιά στα ζάρια. Επίσης, οι πέντε παίκτες μου φάνηκαν άχαρη σύνθεση· υποψιάζομαι ότι με τέσσερις ή έξι το παιχνίδι θα λάμπει περισσότερο.

Δεν είναι σίγουρα καλύτερο ούτε από το Kingsburg ούτε από το Lords of Waterdeep, αλλά παλεύεται, έχει πλάκα και προσφέρει κάτι που δεν παίζουμε συχνά ως παρέα. Άφησε καλές εντυπώσεις, παρά το βασανιστικό εγχειρίδιο και τις πιθανές παρερμηνείες μας. Για το ιστορικό αρχείο, νικητής στέφθηκε ο Ελβετός κανίβαλλος, παρά τις λοιδορίες μας. Έτσι είναι: όταν λείπει ο hida για να δείχνει ποιος προηγείται, δεν μπορούμε να έχουμε στοχευμένο μίσος.

Τζίνγκλ μπελς