Civilization: A New Dawn – Terra Incognita

Το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι: ανοίγω επέκταση των 50 ευρώ και βρίσκω μια πρόχειρη θήκη που δεν χωράει καν τα περιεχόμενά της. Μια υπέροχη πρώτη χειραψία από την κλασική FFG: ποιοτικά components, καλή παρουσίαση, και μετά η αναπόφευκτη αίσθηση ότι κάποιος παρέδωσε το υπόλοιπο προϊόν Παρασκευή απόγευμα. Οι κανόνες έχουν κενά, ο τραχανάς είναι άφθονος, και η συνολική εικόνα υπόσχεται περισσότερα απ’ όσα τελικά παραδίδει.

Στον πυρήνα του, το A New Dawn έχει ένα πολύ συγκεκριμένο design lock στον τρόπο με τον οποίο παίζεται και επεκτείνεται. Το Terra Incognita προσπαθεί να δουλέψει μέσα σε αυτά τα στενά όρια, προσθέτοντας νέες ιδέες αντί να ξηλώσει το πλαίσιο που ήδη περιορίζει το βασικό. Μερικές από αυτές είναι όντως καλές και, για μια στιγμή, σε κάνουν να πιστεύεις ότι κάπου εδώ υπάρχει ένα ενδιαφέρον μέλλον για τέτοιου τύπου FFG designs.

Το πρόβλημα είναι ότι οι νέες ιδέες δεν αλλάζουν αποφασιστικά το πώς δένει το παιχνίδι στο τραπέζι. Η επέκταση προσθέτει πράγματα πάνω στο υπάρχον σύστημα, αλλά η αλληλεπίδραση και η εξέλιξη της παρτίδας παραμένουν δεμένες με την ίδια αφηρημένη και περιορισμένη βάση. Έτσι, αντί να θεραπεύσει το δράμα του βασικού, καταλήγει να το στολίζει λίγο καλύτερα. Συγχαρητήρια: τώρα το μπλεχ έχει και μερικές ωραίες λεπτομέρειες.

Το τελικό αποτέλεσμα για μένα παραμένει abstract, σπασμένο και γενικά meh. Δεν θα επιδίωκα να το ξαναπαίξω. Αν η παρέα σας ήδη γούσταρε το New Dawn, πιθανότατα θα γουστάρει πολύ και το Terra Incognita. Αν, όπως η δική μου, περιμένατε από την επέκταση να σώσει κάπως το βασικό, ετοιμαστείτε για ένα βαρύ «ερμ… μπλεχ». Τόσο βαρύ, ώστε ενώ είχαμε χρόνο για τρίτη παρτίδα, προτιμήσαμε να πιάσουμε κουβέντα για σειρές πίνοντας πυρηνικό νεγκρόνι. Την επόμενη μέρα, ευτυχώς, ένα playtest από μια παρέα που δουλεύει καιρό ένα φιλόδοξο design μου θύμισε ότι τα πράγματα μπορούν να βελτιώνονται — και ότι η κοινότητα έχει πάντα και τα πιπεράτα κουτσομπολιά της. Μακάρι το δικό τους παιχνίδι να πάει παραπέρα.

«Le bourreau tue toujours deux fois, la deuxième fois par le silence.»