Cradle of Civilization

Το Cradle of Civilization με γύρισε κατευθείαν πίσω στα 90s. Είναι remake του κλασικού History of the World της Avalon Hill, με άλλον χάρτη, άλλους πολιτισμούς και ελαφρώς πειραγμένους κανόνες, και για μένα κουβαλάει εκείνη τη νοσταλγία από τις επικές παρτίδες στο gamer's circle με τον Αρχαίο Παλαιό, που δυστυχώς δεν είναι πια μαζί μας.

Σε πολύ γενικές γραμμές, είναι σαν Small World με ζάρι. Η παρτίδα κρατά έξι εποχές και σε καθεμία παίρνουμε μια φυλή, απλωνόμαστε στον χάρτη και κυνηγάμε πόντους. Οι πολιτισμοί δεν είναι ισοδύναμοι ούτε έχουν όλοι την ίδια δυναμική, κάτι που δεν είναι απλώς μια ατέλεια αλλά μέρος του παιχνιδιού.

Η αλληλεπίδραση έρχεται κυρίως από την επιλογή των πολιτισμών: ο τελευταίος παίκτης κάθε γύρου έχει την ευκαιρία να κεράσει πόνο στους υπόλοιπους. Οι συγκρούσεις βασίζονται πολύ στο ζάρι, αλλά τουλάχιστον πρόκειται για εύκολο ζάρι, με ελάχιστα modifiers και χωρίς να χρειάζεται να ξεσκονίζεις κανόνες κάθε φορά που γίνεται μάχη. Θα ήθελα το terrain να μετράει περισσότερο και η άμυνα να προσφέρει λίγες παραπάνω επιλογές, αλλά αυτά είναι ψιλά γράμματα μπροστά στη γενική ροή.

Δεν είναι συνταρακτικό παιχνίδι, όμως η παρτίδα κυλάει καλά, ειδικά όταν το τραπέζι έχει διάθεση για λίγη ιστορική καζούρα και αρκετή τύχη. Δεν θα το πρότεινα κάτω από πέντε παίκτες, όσο κι αν το κουτί περιλαμβάνει σενάρια για τρεις και πάνω. Ωραίο επίσης ότι στο ίδιο κουτί υπάρχει ένα ξεχωριστό 1 εναντίον 1 wargame για την εκστρατεία του Μεγάλου Αλεξάνδρου· φαίνεται προσιτό, αλλά δεν το έχω παίξει ακόμη ώστε να ξέρω πόσο ενδιαφέρον είναι.