Κριτική
Destinies
Το Destinies ήταν σχεδόν φτιαγμένο από πράγματα που συνήθως με διώχνουν: μικροσκοπικές μινιατούρες και υποχρεωτική εφαρμογή. Παρ’ όλα αυτά, ως μια σύντομη, app-driven περιπέτεια για δύο, βρήκα ότι έχει πολύ πιο φρέσκιες ιδέες απ’ όσες περίμενα.
- Κυκλοφορία
- 2021
- Σχεδιαστής
- Michał Gołąb Gołębiowski, Filip Miłuński
- Εκδότης
- Lucky Duck Games, Broadway Toys LTD, CMON Global Limited
- Παίκτες
- 1–3
- Διάρκεια
- 150 λεπτά
Το Destinies δεν θα περνούσε ποτέ κανονικά το κατώφλι του vault μου. Οι μινιατούρες 15mm, σε ύφος Joan of Arc, δεν με κερδίζουν καθόλου πέρα από το μικρό αποτύπωμα στο τραπέζι, ενώ η υποχρεωτική companion εφαρμογή είναι ακριβώς το είδος εξάρτησης που συνήθως με κάνει να προσπερνώ ένα παιχνίδι. Στο Kickstarter το είχα κάνει skip χωρίς δεύτερη σκέψη. Μέσα στην πανδημία, όμως, το πέτυχα σε ράφι μαγαζιού, τσέκαρα ότι φαίνεται να δουλεύει καλύτερα με δύο και την τιμή του, και κάπως έτσι ακούστηκε το γνωστό «κα τσίγνκ» στο ταμείο.
Το παιχνίδι περιλαμβάνει πέντε σενάρια: ένα αυτόνομο και τέσσερα που συνδέονται σε campaign. Από τους 1-3 παίκτες, στην πράξη το βλέπω κυρίως για δύο. Ο καθένας διαλέγει έναν χαρακτήρα από την αρκετά μεγάλη διαθέσιμη παρέα και κινείται σε έναν sandbox κόσμο που θυμίζει απλό, παλιό CRPG, προσπαθώντας να εκπληρώσει τη μοίρα του πριν το κάνει ο αντίπαλος. Σε κάθε γύρο επιλέγεις πού θα πας, η εφαρμογή σου δίνει επιλογές, ρίχνεις ζάρια, περνάς τις επιτυχίες στο app και συνεχίζεις την εξερεύνηση.
Αυτό που μου έμεινε περισσότερο είναι το σύστημα με τα ζάρια και τις επιτυχίες: είναι γρήγορο, εύκολο και αρκετά καινοτόμο ώστε να μπορώ άνετα να το φανταστώ ως βάση για ένα κανονικό RPG. Τα QR codes είναι επίσης πολύ έξυπνη λύση για τη σύνδεση του φυσικού παιχνιδιού με την εφαρμογή. Το app έχει τα προβλήματά του: η γραφή των σεναρίων είναι συχνά γραμμική και όχι πάντα απολύτως λογική ή ολοκληρωμένη, επειδή φαίνεται ότι η scripting engine δεν έχει πολλά conditionals. Από την άλλη, η εφαρμογή μπορεί να ανανεωθεί και να δεχτεί νέο υλικό, με πιθανότητα ακόμη και για scenario builder.
Δεν θα το παρουσιάσω ως παιχνίδι ατελείωτης επαναληψιμότητας. Μετά το campaign των περίπου 10-12 ωρών, δύσκολα βλέπω κάποιον να επιστρέφει, ενώ και η επανάληψη στις διαδικασίες γίνεται αισθητή. Όμως για μερικές παρτίδες είναι μια πολύ ευχάριστη και φρέσκια πρόταση στο είδος. Σε σχέση με παιχνίδια όπως το Fallout, το βρίσκω πολύ πιο άνετο στο στήσιμο και στη ροή του, χωρίς την επίτηδες abstract κατασκευή που χρειάζεται εκείνο για να στηρίξει πολλαπλά σενάρια.
Source: BoardGameGeek
0 comments
Sign in to react or comment.


