Dungeon Derby

Το είχα στα λίγα παιχνίδια που σκεφτόμουν να φέρω στην Άρτα, οπότε ήθελα οπωσδήποτε να δω τι ψάρια πιάνει. Στο Kickstarter η σκέψη ήταν «εντάξει, φτηνό είναι, πλάκα θα έχει, πάμε να γελάσουμε». Όταν ήρθε και το χάζεψα, έπαθα εκείνο το γνώριμο «μπράβο ρε μάγκα, πάλι κουβά πήγες». Κι όμως: δύο μέρες μετά την παρτίδα, ακόμα γελάω με πράγματα που έγιναν στο τραπέζι. Αυτό από μόνο του λέει πολλά.

Στον πυρήνα του, το Dungeon Derby μου έδωσε την αίσθηση μιας διασταύρωσης Winner’s Circle και Cheaty Mages, με μπόλικο ameritrash YOLO από πάνω. Η λογική του είναι περισσότερο να παρακολουθείς τα δρώμενα, να ποντάρεις στη φάση και να απολαμβάνεις το χάος, παρά να κάθεσαι σκυμμένος πάνω από ένα πλάνο ακριβείας.

Ακόμα και το ζάρι δεν χρειάζεται απαραίτητα να το ρίξεις εσύ: μπορεί να το ρίξει άλλος για σένα, ενώ εσύ συζητάς, σχολιάζεις και ζεις το δράμα της κούρσας. Η αλληλεπίδραση λοιπόν είναι κυρίως κοινωνική και θεατρική: πειράγματα, φωνές, αντιδράσεις και όλη η παρέα να συμμετέχει στα τεκταινόμενα, ακόμη κι όταν δεν είναι η σειρά της.

Αν κανείς δεν το πάρει υπερβολικά σοβαρά, το παιχνίδι βγάζει γέλιο με το τσουβάλι. Ίσως να του ταίριαζαν ένα-δύο house rules, μόνο και μόνο για να αποκτήσει λίγο παραπάνω στρατηγικό βάρος. Αλλά ειλικρινά, το δυνατό του σημείο δεν είναι να αποδείξει πόσο έξυπνο είναι· είναι να κάνει την παρέα να περάσει καλά. Και αν πάσχετε από Ροκίτιδα, είναι σχεδόν θεραπεία.

Updated session

Στη δεύτερη συνάντηση επιβεβαιώθηκε ακριβώς η πρώτη εντύπωση: με την κατάλληλη παρέα, το Dungeon Derby δίνει πόνο. Μετά την προθέρμανση ανεβάσαμε ένταση και, από ό,τι φάνηκε, διασκέδασαν και οι παίκτες και οι θεατές — πιθανότατα λιγότερο όσοι καθόντουσαν δίπλα μας και τους πήραμε τα αυτιά. Ο μόνος κατσούφης ήταν ο Δρ. Ρόκκος: επί μιάμιση ώρα έκανε καζούρα, γελούσε και έστηνε παγίδες, για να το κλείσει με το «χαμένες ώρες από τη ζωή μου». Η πιο πειστική καταδίκη που έχω ακούσει από άνθρωπο που μόλις πέρασε ενενήντα λεπτά συμμετέχοντας με ενθουσιασμό. Ο Δρ. Σταύρος, που παρέδωσε και μαθήματα ανώτατης στοιχηματικής, σοφά δεν σχολίασε.