Farms Race: Deluxe Edition

Όταν βλέπω τη φράση «Κατάν με Πυρηνικά», το πρώτο μου ένστικτο είναι να υποθέσω μέγιστη παπάτζα. Παρ’ όλα αυτά, έχοντας αφιερώσει άπειρα ξενύχτια στο Nuclear Escalation στο Gamer’s Circle και στο Nuclear War στην Amiga, πάτησα buy και απλώς ευχήθηκα να μη μου έρθει καπέλο. Ευτυχώς, δεν είναι ακριβώς αυτό που φοβόμουν.

Η βάση του είναι όντως Κατάν-like: απλώνεσαι για να εξασφαλίσεις resources και μια περιοχή παράγει με τυχαίο τρόπο ένα συγκεκριμένο είδος. Αυτή η οικεία λογική δίνει ένα εύκολο σημείο εκκίνησης, πριν το παιχνίδι αρχίσει να ξεφεύγει από την ήρεμη, αποικιακή του συγγένεια.

Γιατί εδώ υπάρχει πολύ περισσότερο νταλαβέρι. Έχει ξύλο, ζάρι, καράτε και, κυρίως, αρκετά πυρηνικά που πέφτουν δεξιά κι αριστερά και αφήνουν τους υπόλοιπους με χορταστικές απώλειες. Η αλληλεπίδραση δεν είναι διακριτική: οι παίκτες δεν χτίζουν απλώς τη μικρή τους οικονομία, αλλά βρίσκονται αντιμέτωποι με τις συνέπειες όταν κάποιος αποφασίσει να κάνει τα πράγματα να εκραγούν.

Δεν θα το έπαιρνα ούτε στιγμή σοβαρά — ειδικά από τη στιγμή που παίζουμε mutant zombie λαγούς οι οποίοι την πέφτουν σε σούπερ-πρόβατα. Αλλά αυτό είναι και μέρος της γοητείας του. Για την παρέα μου είχε, και εξακολουθεί να έχει, προοπτικές: είναι η κατάλληλη επιλογή όταν θέλουμε κάτι χαοτικό, επιθετικό και αρκετά γελοίο ώστε να γελάμε ενώ καταστρέφουμε ο ένας τον άλλον.