Fire in the Lake

Στην πρώτη μου επαφή με το Fire in the Lake είχα ξενερώσει άσχημα· ήταν η πρώτη ρωγμή στο μέχρι τότε απρόσβλητο κύρος των COIN για μένα. Όμως η upgraded έκδοση και, κυρίως, η υπόσχεση που δίνουν τα διαφορετικά στησίματα των σεναρίων και ορισμένες κάρτες, άξιζαν μια δεύτερη ευκαιρία. Την άξιζαν με το παραπάνω.

Το παιχνίδι δεν αλλάζει ουσιαστικά στους βασικούς του μηχανισμούς, αλλά το σενάριο αλλάζει τη θέση των παικτών μέσα στη σύγκρουση και άρα αλλάζει όλη την παρτίδα. Στο mid-war σενάριο, ήδη από το πρώτο Major Op η κατάσταση αναποδογύρισε: έπεσε πολύ ξύλο, οι πλευρές μπλέχτηκαν μεταξύ τους και κανείς δεν είχε την πολυτέλεια να κοιτάζει μόνο το δικό του σχέδιο.

Εκεί βρίσκεται και η πραγματική του ένταση. Οι κινήσεις του ενός ανοίγουν δρόμο ή κλείνουν την πόρτα στον άλλον, ενώ οι σύμμαχοι δεν είναι καθόλου υποχρεωμένοι να σε αφήσουν να πάρεις τη δόξα. Σε αυτή την παρτίδα ο Αμερικανός ξεπήδησε από το πουθενά και άρπαξε τη νίκη κυριολεκτικά μέσα από τα δόντια του ARVN. Συμμαχία, ναι. Μέχρι να μην είναι.

Αναθεωρώ πλήρως για το Fire in the Lake. Είναι ίσως το πιο σύνθετο σύγχρονο COIN ως προς τον όγκο όσων συμβαίνουν, οπότε δεν θα το έκανα πρώτο σταθμό χωρίς εμπειρία από Cuba Libre, Andean Abyss ή A Distant Plain. Αν όμως ξέρεις ήδη τη γλώσσα της σειράς, εδώ θα βρεις μια παρτίδα που σε αναγκάζει να χαμογελάς κάθε φορά που ένα airstrike πέφτει πάνω στην κόκκινη λαίλαπα.