Forestry

Το «best with 2» μπορεί να με κράτησε επιφυλακτικό, όμως το Forestry με τέσσερις παίκτες λειτούργησε εξαιρετικά. Ναι, προσθέτει λίγο downtime. Σε αντάλλαγμα παίρνεις ένα τραπέζι όπου δεν μπορείς να χαράξεις τη διαδρομή σου από τον πρώτο γύρο και απλώς να την εκτελέσεις μέχρι τέλους. Οι άλλοι είναι εκεί και σου χαλάνε τα σχέδια. Ευτυχώς.

Εδώ ο καθένας διοικεί μια επιχείρηση βιώσιμης υλοτομίας: κόβεις και φυτεύεις δέντρα, διαχειρίζεσαι πόρους και προσπαθείς να καλύψεις συμβόλαια για ειδικές παραγγελίες. Οι μηχανισμοί αφήνουν αρκετή ελευθερία στο πού θα στρέψεις την προσπάθειά σου, άρα δεν μοιάζει με αγώνα σε μία μόνο ράγα. Υπάρχει όμως και η επένδυση στα αστεράκια, η κοινή εκείνη πίεση που πρέπει να προσέξεις αν δεν θέλεις να βρεθείς με λιγότερα action points.

Και μετά έρχονται οι τελευταίοι γύροι και γίνεται το ωραίο. Αν γνωρίζεις το παιχνίδι, μπορείς να κόψεις τον άλλον· στο χωριό μου αυτό λέγεται «κηδεία». Οι διαθέσιμες ευκαιρίες σφίγγουν πολύ, οι στρατηγικές συγκρούονται και η αλληλεπίδραση δεν είναι διακοσμητική: τέσσερις εντελώς διαφορετικές προσεγγίσεις έφεραν τρεις παίκτες σε απόσταση ενός πόντου, ενώ ο τέταρτος πλήρωσε ακριβά την ήττα του στο tech race και στα action points. Εκεί θέλεις να είσαι όταν πέφτει η αυλαία.

Υπάρχει και δεύτερο στιλ παιχνιδιού, με έντονα ασύμμετρες δυνάμεις χαρακτήρων, που θυμίζει τη λογική των επεκτάσεων του Arnak. Αλλά ακόμη και στην πιο βασική του μορφή, το Forestry είναι παιχνιδάρα: ένα απαιτητικό euro που σε αφήνει να χτίσεις το πλάνο σου και μετά βάζει τους υπόλοιπους να έρθουν με το πριόνι.