Forged in Steel

Το Forged in Steel μοιάζει αρχικά με ήσυχη υπόσχεση: χτίζεις πόλη, οργανώνεις την παραγωγή σου, βρίσκεις τη σωστή θέση για κάθε κτίριο. Κάπου εκεί, όμως, έρχεται να σου κλέψει τα ορυχεία.

Στον πυρήνα του είναι ένα low-luck παιχνίδι city building, συγγενικό ως ιδέα με το Urban Sprawl αλλά με λιγότερη τύχη και σαφώς μεγαλύτερο βάρος στην τοποθέτηση των κτιρίων. Δεν αρκεί να αποκτήσεις κάτι χρήσιμο· πρέπει να το βάλεις εκεί όπου θα δουλέψει για το δικό σου σχέδιο.

Και μετά οι άλλοι παίκτες πιάνουν δουλειά. Σου καίνε σπίτια, σου κλέβουν εργοστάσια, σου αλλάζουν κάρτες και μετατρέπουν κάθε προσεκτική σου κίνηση σε αφορμή για νέο χτύπημα. Το βιβλίο κανόνων δεν είναι το πρόβλημα εδώ· το πρόβλημα είναι ότι όλοι κατάλαβαν πολύ καλά τι μπορούν να κάνουν σε σένα. Είναι πιο άγριο κι από Cosmic Encounter, και αυτό δεν το γράφω ελαφρά.

Παραδόξως, αυτή η υπερβολή λειτουργεί. Σαν σάλτσα με εξωφρενικά πολλά Scoville: πονάει, ξέρεις ότι πονάει, και παρ’ όλα αυτά ξαναδοκιμάζεις. Ένας φίλος το συνόψισε άψογα: είναι το τέλειο παιχνίδι αν θέλεις να κάνεις την ανάγκη σου στην οδοντοστοιχία κάποιου.

Του βάζω θετικό πρόσημο, με την απολύτως απαραίτητη προειδοποίηση ότι φίλους δεν θα κάνεις. Αν η παρέα σας γελάει όταν ένα σχέδιο καταρρέει θεαματικά, το Forged in Steel είναι ένα υπέροχα κακό εργαλείο για τη δουλειά.