Galactic Era

Αφού το WR τελείωσε νωρίς αλλά η μέρα ήταν ήδη κλεισμένη για gaming, βάλαμε στο τραπέζι το φρέσκο Kickstarter Galactic Era. Το concept του με κέρδισε αμέσως: ένα μινιμαλιστικό, zero-luck 4X στο διάστημα, αξιοπρεπέστατο χωρίς να χρειάζεται να πετάει ζάρια ή να στηρίζεται σε τυχαία τραβήγματα για να αποκτήσει ένταση.

Κάθε παίκτης παίρνει μια φυλή, ξεκινά στο δικό του κομμάτι του γαλαξία και αρχίζει τα αναμενόμενα του είδους: επέκταση, εξερεύνηση, τεχνολογίες, εμπόριο και αύξηση πληθυσμού. Όλα γίνονται σε αρκετά απλό επίπεδο, οπότε δεν ένιωσα ότι το παιχνίδι με έπνιγε σε διαδικασίες ενώ προσπαθούσα απλώς να χτίσω την αυτοκρατορία μου.

Το ζουμί είναι οι κρυφοί στόλοι. Δεν ξέρεις πραγματικά τι κουβαλά ο άλλος μέχρι να αρχίσει η σύγκρουση, κι εκεί αποκαλύπτονται οι δυνάμεις. Αυτό κόβει αρκετό analysis paralysis — ευτυχώς, γιατί το διάστημα δεν χρειάζεται άλλη μία σύσκεψη — και ταυτόχρονα δίνει στο παιχνίδι το βασικό του αλατοπίπερο. Η αλληλεπίδραση υπάρχει, οι αψιμαχίες έρχονται και το μανούριασμα είναι μέρος της εμπειρίας.

Δεν το βρήκα κοσμογονικό, αλλά το βρήκα ωραίο και ευχάριστα γρήγορο. Με έξι παίκτες, θέλει περίπου μισή ώρα εξήγηση και η παρτίδα μένει στις δύο ώρες το πολύ, άρα λειτουργεί πολύ καλά μέσα στο μπούγιο. Σε χαμηλότερα player counts δεν θα το πρότεινα τόσο εύκολα, γιατί εκεί έχει να κοντραριστεί με πολύ σοβαρές επιλογές· γεμάτο, όμως, είναι μια καλή διαστημική αφορμή για καβγά.