Κριτική

Gandhi: The Decolonization of British India, 1917 – 1947

Το Gandhi είναι ένα από τα πιο παράξενα και προχωρημένα COIN της σειράς: στριφνό, με απαιτητικούς κανόνες και ισορροπίες που θέλουν χρόνο. Δεν είναι για εισαγωγή στο είδος, αλλά δίνει στους ήδη μυημένους έναν ουσιαστικό λόγο να το βάλουν στη συλλογή τους.

Gandhi: The Decolonization of British India, 1917 – 1947

Gandhi: The Decolonization of British India, 1917 – 1947

Κυκλοφορία
2019
Σχεδιαστής
Bruce Mansfield
Εκδότης
GMT Games
Παίκτες
1–4
Διάρκεια
240 λεπτά

Το Gandhi: The Decolonization of British India, 1917–1947 είναι το πιο πρόσφατο COIN και, από την πρώτη επαφή, μου φάνηκε αρκετά περίεργο. Σίγουρα το βάζω στα πιο «advanced» παιχνίδια της σειράς. Δεν είναι εκείνο που θα έβγαζα για να συστήσω σε κάποιον το είδος, ούτε για πρώτη ή δεύτερη επαφή με COIN: οι κανόνες είναι στριφνοί και οι ισορροπίες του έχουν μια πολύ ιδιαίτερη λογική που δεν ανοίγεται αμέσως στο τραπέζι.

Στο παιχνίδι η βασική πρόκληση είναι ακριβώς να μπεις σε αυτή τη λογική. Δεν αρκεί να ξέρεις γενικά πώς λειτουργεί ένα COIN· εδώ πρέπει να παρακολουθείς προσεκτικά τους κανόνες και να καταλαβαίνεις πώς οι διαφορετικές πλευρές συνυπάρχουν μέσα σε αυτές τις ασυνήθιστες ισορροπίες. Η ροή του δεν συγχωρεί εύκολα την πρόχειρη διδασκαλία ή το «πάμε και βλέπουμε».

Η αλληλεπίδραση, όπως την ένιωσα, προκύπτει από το ότι κάθε κίνηση πρέπει να διαβαστεί σε σχέση με αυτή τη λεπτή ισορροπία. Οι παίκτες δεν κινούνται απλώς πάνω σε ένα οικείο COIN πλαίσιο· καλούνται να προσαρμοστούν σε ένα παιχνίδι που είναι επίτηδες διαφορετικό από τα προηγούμενα. Αυτό μπορεί να το κάνει δύσκολο και κάπως άβολο στην αρχή, αλλά είναι και το σημείο όπου κρύβεται το ενδιαφέρον του.

Και τελικά, αυτή η παραξενιά είναι για μένα το θετικό του. Μετά από οκτώ τίτλους που έχουν καλύψει σχεδόν τα πάντα, το Gandhi έπρεπε να είναι διαφορετικό για να δικαιολογεί μια θέση στη συλλογή. Θα το πρότεινα μόνο σε φίλους του είδους, σε ανθρώπους που θέλουν ακόμη ένα COIN όχι επειδή είναι ασφαλές, αλλά επειδή έχει κάτι καινούργιο να τους ζητήσει. Η δική μας σεζόν πάντως έκλεισε κάπως στραβά, με Jose Cuervo να βρέχει στα εργασιακά· ακόμη ελπίζω σε μια καλή ρελάνς πριν τις διακοπές, γιατί έχει μαζευτεί άπειρη ζελατίνα που περιμένει να σκιστεί.

Source: BoardGameGeek

0 comments

Διάβασε κι άλλα

Όλες οι κριτικές →
  • Phoenix New Horizon

    Ένα worker placement euro με αρκετό engine building και λίγο πιο αισθητή interaction από τα συνηθισμένα του είδους. Δεν είναι κακό, απλώς ο μηχανισμός σειράς γύρων μού άφησε μια ενόχληση, ειδικά στα τέσσερα άτομα.

    TheCuttlefish · 22 Ιουλ 2026
  • Knee Deep in Hexes

    Ένα τίμιο, μηδενικής τύχης παιχνίδι για δύο που φέρνει στο τραπέζι την ένταση ενός κλασικού resource-rush RTS. Απλό στους κανόνες, αλλά πολύ πιο πονηρό απ’ όσο δείχνει αρχικά.

    TheCuttlefish · 22 Ιουλ 2026
  • Lairs

    Το Lairs είναι μια ναυμαχία με μπουντρούμια, τέρατα και λούτα, με έξυπνη ασύμμετρη ιδέα και πολύ ανάλαφρη διάθεση. Το βασικό κουτί στέκεται ωραία για μικρότερους παίκτες, ενώ με οποιοδήποτε expansion ανοίγει και για μεγαλύτερους.

    TheCuttlefish · 22 Ιουλ 2026

Περισσότερα από TheCuttlefish →