Glen More II: Chronicles

Στην πρώτη επαφή έπαιξα μόνο το βασικό παιχνίδι και έμεινα χλιαρός: έμοιαζε με πιο σύνθετο Isle of Skye, αλλά χωρίς εκείνη τη σπιρτάδα που δίνουν τα auctions. Το Glen More II: Chronicles δεν ήταν κακό· απλώς δεν μου έδωσε τότε λόγο να το ξαναζητήσω.

Στον πυρήνα του έχει το έξυπνο rondel του Kramer: η επιλογή σου από τον κύκλο καθορίζει τον ρυθμό σου και το παιχνίδι σε σπρώχνει να ζυγίζεις την άμεση ευκαιρία απέναντι στην επόμενη. Η δεύτερη έκδοση απλώνει αυτό το πλαίσιο σε τέσσερις γύρους αντί για τρεις και προσθέτει board έρευνας για clan actions.

Τα Chronicles είναι ο τρόπος με τον οποίο το παιχνίδι αλλάζει πρόσωπο. Υπάρχουν οκτώ plug-and-play modules που πειράζουν κανόνες, στόχους και τη ροή της παρτίδας, ενώ στη δεύτερη δοκιμή παίξαμε το τρίτο, με τα βαρέλια ουίσκι. Η μεταξύ μας τριβή δεν περιγράφηκε ως θεαματικό ξεπάστρεμα, αλλά ένα λάθος στους κανόνες αρκούσε ώστε το clan McCuttleFish να μας φαρμάρει τίμια. Κλασικά: δίνεις μια χαραμάδα και κάποιος περνάει με καρότσι.

Το μεγάλο αγκάθι είναι η είσοδος. Η συναρμολόγηση των modules και το αρχικό στήσιμο είναι μπερδεμένα για κάποιον που ανοίγει το κουτί πρώτη φορά — το rulebook παίρνει ένα βιαστικό Β- εδώ. Μόλις, όμως, βρήκαμε τι ανήκει πού και αφήσαμε πίσω την πρώτη αδέξια εξήγηση, η παρτίδα κύλησε πολύ καλύτερα. Δεν έγινε ξαφνικά το παιχνίδι που θα διαλέξω για κάθε τραπέζι, αλλά ανέβηκε αισθητά στην εκτίμησή μου.

Updated session

Η μεταγενέστερη παρτίδα δεν αναιρεί την πρώτη εντύπωση για το άβολο στήσιμο· την εξηγεί. Με το Chronicle 3 το παιχνίδι αποδείχθηκε σαφώς πιο διασκεδαστικό από το γυμνό βασικό του πλαίσιο, ακόμη κι αν ένα λάθος κανόνων έγειρε λίγο την ισορροπία.