Great Western Trail: El Paso

Η γερμανική σχολή έχει ανακαλύψει την ανακύκλωση, και ο Αλέξανδρος Pfister φαίνεται να κρατάει το μπλε κάδο. Το Great Western Trail: El Paso είναι ένα GWT γιαλαντζί, με παραγωγή που φωνάζει «φτηνό» και μετά ζητάει να τη βαφτίσουμε φορητή. Είναι όμορφο ως ιδέα. Όπως και μια λάμπα λάβας.

Στον πυρήνα του, παίρνει το βασικό Great Western Trail και το πετσοκόβει: λιγότερα κτήρια, λιγότερος χώρος για να αναπτυχθεί αυτό που έκανε το αρχικό παιχνίδι να αναπνέει. Πάνω σε αυτό κολλάει μερικούς μηχανισμούς δανεικούς από τα υπόλοιπα παιχνίδια της σειράς, σαν να έμειναν εξαρτήματα στον πάγκο και κρίθηκε σπατάλη να μη χρησιμοποιηθούν.

Υπάρχει ακόμη engine και deck building, μαζί με το γνώριμο ποκεράκι των γελαδιών που παραμένει ευχάριστο. Η νέα προσέγγιση στην απόκτηση εργατών δίνει στο El Paso ένα δικό του μικρό στρίψιμο, αλλά δεν αρκεί για να το βγάλει από τη σκιά του ίδιου του ονόματός του. Παίζεις, στήνεις το πράγμα σου, κοιτάς τις κάρτες σου, και μετά θυμάσαι πόσο περισσότερα είχε να σου πει το κανονικό παιχνίδι.

Δεν είναι κακό, και όποιος δεν έχει παίξει Great Western Trail μπορεί δικαιολογημένα να ενθουσιαστεί. Για όποιον όμως γνωρίζει τα μεγαλύτερα αδερφάκια του, το El Paso μοιάζει περισσότερο με λόγο να τα ξαναπαίξει παρά με λόγο ύπαρξης από μόνο του.