Lost Ruins of Arnak

Το Lost Ruins of Arnak είναι από εκείνα τα παιχνίδια που στρώνουν ωραία στο τραπέζι και σε βάζουν αμέσως σε διάθεση εξερεύνησης: deckbuilding, worker placement, ένας αγώνας προόδου και αρκετές διαδρομές για να κυνηγήσεις. Δεν ανακαλύπτει ξανά τον τροχό, αλλά τον κρατά αρκετά σφιχτά βιδωμένο ώστε να θέλω να γυρίσω για άλλη μία αποστολή.

Χτίζεις σταδιακά την τράπουλά σου και ξοδεύεις εργάτες για να ανοίξεις επιλογές, να μαζέψεις πόρους και να προχωρήσεις εκεί που χρειάζεται. Η αίσθηση είναι αυτή του αγώνα: δεν αρκεί να κάνεις κάτι καλό, πρέπει να το κάνεις πριν τελειώσει ο γύρος και πριν οι διαθέσιμες θέσεις πάψουν να είναι διαθέσιμες.

Η εξερεύνηση φέρνει sites, Guardians και artifacts, άρα και τις πιο νευρικές στιγμές του παιχνιδιού. Μόνο που συχνά παίζεις δίπλα στους άλλους αντί να παίζεις μαζί τους· το πρώτο exploration μπορεί να σε τιμωρήσει άσχημα αν σου φέρει site που παράγει fear και ο Guardian δεν είναι βατός, ενώ οι κάρτες που κάνουν έναν Guardian να εξαφανίζεται —το War Mask και ένα ακόμη artifact— έδειξαν επανειλημμένα υπερβολικά καθοριστικές. Κάποιος ανοίγει δρόμο, κάποιος άλλος μένει να τον κοιτάζει. Ωραία αρχή για ιστορία, λιγότερο ωραία για παρτίδα.

Στις πρώτες παρτίδες μου αυτό το solitaire ύφος, ο runaway leader και η τυχαιότητα της αρχικής εξερεύνησης το κράτησαν ένα κλικ κάτω από το Dune: Imperium, και πολύ μακριά από εκείνο το παγωμένο-για-λίγο βλέμμα που μου αφήνει το Beyond the Sun. Παρ’ όλα αυτά, δεν έφυγε ποτέ από το τραπέζι: είναι χορταστικό, καθαρό στο τι ζητά από σένα και αρκετά ευχάριστο ώστε να του δώσεις πολλές ακόμη ευκαιρίες.

Updated session

Οι μεταγενέστερες παρτίδες δεν επιβεβαίωσαν την αρχική μου επιφύλαξη ως τελικό συμπέρασμα. Με τους Expedition Leaders, το Arnak παραμένει δυνατή παιχνιδάρα· το βασικό παιχνίδι, αντίθετα, μοιάζει σχεδόν λυμένο. Αν το βρείτε σε καλή τιμή, ειδικά με τους Leaders, αξίζει να δείτε τι χάνατε τόσο καιρό.