Mage Wars Arena

Το Mage Wars Arena ξαναβγήκε στο τραπέζι μετά από καιρό, σε μια χαλαρή παρτίδα εκμάθησης με Angel Priest απέναντι σε Bow Beastmaster. Και ναι, μάλλον έπεισα το θύμα να γυρίσει για δεύτερη μονομαχία. Αυτό είναι καλό σημάδι: το παιχνίδι εξακολουθεί να έχει εκείνη την άμεση, λίγο απειλητική ενέργεια που σε κάνει να κοιτάς τον αντίπαλο και να αναρωτιέσαι τι ετοιμάζει.

Η αρχή βρίσκεται στο χτίσιμο των deck. Διαλέγεις τι εργαλεία θέλεις να έχει ο μάγος σου διαθέσιμα και μπαίνεις στην αρένα με ένα σχέδιο, ή έστω με την αυτοπεποίθηση κάποιου που θα ανακαλύψει το σχέδιο στην πορεία. Ο Angel Priest και ο Bow Beastmaster δίνουν διαφορετική αίσθηση στη σύγκρουση, χωρίς η παρτίδα να χάνει το κεντρικό της πράγμα: δύο παίκτες προσπαθούν να επιβάλουν ο ένας τη δική του απειλή στον άλλον.

Και μετά έρχονται οι κάρτες και οι συνδυασμοί τους. Εκεί θα πιέσεις, θα απαντήσεις, θα δεις μια κίνηση να αλλάζει το κλίμα στο τραπέζι και θα προσπαθήσεις να μη φανεί ότι μόλις κατάλαβες πόσο άσχημα μπορεί να πάει. Υπάρχουν όντως κάρτες και συνδυασμοί που εκνευρίζουν κόσμο επειδή μοιάζουν σπασμένοι· δεν είναι παράπονο βγαλμένο από το κενό. Όταν όμως αναλαμβάνω εγώ τα deck, οι παρτίδες βγαίνουν πολύ ωραίες και η κακία μένει στο σωστό, παιχνιδιάρικο επίπεδο.

Δεν είναι τέλειο, ούτε χρειάζεται να προσποιηθούμε ότι κάθε συνδυασμός του είναι υπόδειγμα ισορροπίας. Αλλά το Mage Wars Arena παραμένει μια μονομαχία που θέλω να ξαναζήσω: άγρια, προσωπική και πολύ αγαπημένη μου.