Merv: The Heart of the Silk Road

Ήθελα να κλείσω τη βραδιά με κάτι «κρύο»: σφιχτή euro-καμενιά, να δουλέψουν λίγο τα γρανάζια και μετά σπίτι. Το Merv είναι ακριβώς αυτό, μόνο που μέσα σε μόλις 12 κινήσεις απαιτεί να τερματίσεις κοντέρ, να κυνηγήσεις ξεκλειδώματα και να μη χάσεις ούτε μία σημαντική ευκαιρία. Έχει ωραίες ιδέες, αλλά στην πρώτη επαφή μου έδωσε την αίσθηση ότι προσπαθεί υπερβολικά να χωρέσει πολλά πράγματα σε πολύ λίγο χρόνο.

Στον πυρήνα του είναι ένα σύνθετο μείγμα γνώριμων euro μηχανισμών και συνδεδεμένων tracks: ανεβαίνεις σε κάτι για να αποκτήσεις πρόσβαση σε κάτι άλλο, που με τη σειρά του ξεκλειδώνει την επόμενη επιλογή σου. Η διάρκεια είναι αυστηρά περιορισμένη στις 12 κινήσεις, άρα δεν υπάρχει χώρος για χαλαρό χτίσιμο· κάθε κίνηση πρέπει να υπηρετεί κάποιο σχέδιο και, ιδανικά, περισσότερα από ένα πράγματα μαζί.

Η αλληλεπίδραση δεν είναι απλώς να κοιτάζει ο καθένας το ταμπλό του. Ο μηχανισμός με τις καμήλες είναι από τα σημεία που μου άρεσαν, ενώ το πού και πότε θα κόψεις μια επιλογή του άλλου μπορεί να αλλάξει ολόκληρη την παρτίδα. Στην πρώτη μας τετράδα, πάντως, οι επιθέσεις των Μογγόλων πρακτικά trivialised, και το Mosque track έμοιαζε θεωρητικά υπερβολικά δυνατό — αρκετά ώστε ο νικητής να μας κεράσει κιόλας.

Αρχικά, λοιπόν, ήμουν στο «όχι». Δεν το θεωρούσα κακό παιχνίδι, αλλά μου φάνηκε δυσκολότερο απ’ όσο χρειαζόταν, με ορισμένα μονοπάτια προς τη νίκη να μοιάζουν άνισα και με έναν βασικό μηχανισμό να μην έχει το βάρος που θα έπρεπε στους τέσσερις. Δεν είχα ιδιαίτερη όρεξη να το ξαναδώ πολλές φορές.

Updated session

Η δεύτερη ευκαιρία ήρθε επειδή χρειαζόμασταν κάτι περίπου δίωρο, που να παίζει καλά με τρεις και να εξηγείται εύκολα. Τέσσερις παρτίδες αργότερα, άλλαξα σημαντικά γνώμη: το Merv είναι πολύ καλό στην τριάδα. Η αρχική εντύπωση ότι είναι σπασμένο μαλακώνει όταν οι παίκτες είναι υποψιασμένοι και έχουν προγραμματίσει ένα-δύο ουσιαστικά κοψίματα μέσα στις 12 κινήσεις. Δεν έγινε τέλειο, αλλά ανέβηκε καθαρά η εκτίμησή μου τόσο για την ισορροπία του όσο και για το ίδιο το παιχνίδι.