Minecraft: Heroes of the Village

Με τον νεαρό δεν έχουμε ακόμη την ίδια σχέση με τα επιτραπέζια που έχω εγώ: του αρέσουν, απλώς δεν έχει κολλήσει το μικρόβιο. Το Minecraft, όμως, έκανε τη δουλειά του. Χάρη στην πόρωσή του με το videogame, κατάφερα να τον καθίσω στο τραπέζι για το Heroes of the Village, κι αυτό από μόνο του είναι μια μικρή νίκη για έναν μπαμπά-gamer.

Στον πυρήνα του είναι ένα πολύ απλό παιχνίδι set collection. Μαζεύεις τα κατάλληλα πράγματα και προσπαθείς να ολοκληρώσεις τα σετ που χρειάζεσαι, σε μια δομή τόσο άμεση ώστε ένα μικρό παιδί να μπορεί να την παρακολουθήσει χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία.

Αυτή η απλότητα είναι και το πρόβλημά του. Μετά από τέσσερις-πέντε παρτίδες, η πορεία προς τη νίκη μάς φάνηκε υπερβολικά προβλέψιμη και η αλληλεπίδραση δεν έφερνε αρκετή αγωνία. Ο ίδιος ο μικρός πρότεινε house rules για να ξαναπαίξουμε, λέγοντας πολύ σωστά: «Δεν έχει νόημα να κερδίζουμε συνέχεια, μπαμπά, πρέπει να έχει αγωνία».

Για πεντάχρονα, πάντως, το θεωρώ μια χαρά κομμάτι, με την κλασική ποιότητα Ravensburger και ένα θέμα που κάνει την πρόσκληση στο τραπέζι πολύ πιο εύκολη. Για επτάχρονα μάλλον είναι ήδη πολύ ελαφρύ — και ας προσέξουν μόνο, γιατί το κουτί είναι βαρύ το άτιμο και μπορεί όντως να έρθει προς το κεφάλι σου.