Mini Rails

Στις προπονητικές παρτίδες μου με τρεις παίκτες, το Mini Rails έδειξε ότι έχει δυναμικές, χωρίς όμως να με πετάξει από την καρέκλα. Με πέντε, αντίθετα, μεταμορφώνεται σε κόλαση — με την καλή έννοια, όπως και το αδερφάκι του με τις τουλίπες. Είναι από εκείνα τα μικρά παιχνίδια που υπόσχονται γρήγορη οικογενειακή διασκέδαση και ύστερα σε κάνουν να κοιτάζεστε λίγο στραβά πάνω από το τραπέζι.

Με τρεις, η μεταξύ μας τριβή υπήρχε, αλλά δεν έφτανε ποτέ σε κάτι πραγματικά εκρηκτικό. Η παρτίδα κυλούσε γρήγορα, οι κινήσεις έδειχναν τις δυνατότητές τους, όμως η αίσθηση ήταν περισσότερο μιας δοκιμής δυναμικών παρά μιας ολοκληρωτικής σύγκρουσης.

Με πέντε, η ίδια ροή αλλάζει χαρακτήρα. Ο χώρος για ήσυχες αποφάσεις στενεύει, οι άλλοι παίκτες επηρεάζουν πολύ πιο άμεσα το τι μπορείς να κάνεις και η αλληλεπίδραση γίνεται αρκετά σκληρή ώστε να βγαίνουν παράπονα, γέλια και πιθανώς μια μικρή οικογενειακή ψύχρα μετά.

Για μένα, λοιπόν, το Mini Rails είναι φανταστικό παιχνίδι του μισάωρου, αρκεί να το βάλετε με πέντε και να είστε έτοιμοι για τις συνέπειες. Μετά από δύο παρτίδες τσου τσου, περάσαμε και στο φρεσκοαφιχθέν Import / Export: οι κάρτες του προκάλεσαν αρχικά μερικές στραβές ματιές και μια πρώτη επαφή σχεδόν κρανιοεγκεφαλικής έντασης, αλλά στην ψυχή του είναι εύκολο παιχνίδι και κελαιδάει. Όπως και οι παίκτες του, υποθέτω.