My Father's Work

Το My Father's Work είναι, χωρίς υπερβολή, το μοναδικό app-driven παιχνίδι που ένιωσα πως αξίζει να αγοράσω· το Destinies το έχω μόνο επειδή ήταν δώρο, και δεν είμαι ιδιαίτερα φαν του. Εδώ η παραγωγή είναι εντυπωσιακή, σχεδόν προκλητικά πλούσια — overproduced μέχρι αηδίας. Στο τραπέζι δείχνει σαν μεγάλο, βαρύ θεματικό γεγονός, με την υπόσχεση ότι ετοιμάζεσαι να μπεις σε κάτι πραγματικά ιδιαίτερο.

Στον πυρήνα του, πρόκειται για θεματικό worker placement με resource management, όπου το παιχνίδι απλώνεται σε γενιές και το app σε συνοδεύει διαρκώς με κείμενα, επιλογές και ιστορία. Υπάρχει πολύ πράγμα να κάνεις, πολύ υλικό να αφομοιώσεις και μια αίσθηση πληρότητας που εύκολα γίνεται φλυαρία. Η παρτίδα μας κράτησε περίπου τρεισήμισι ώρες, οπότε αυτό το βάρος δεν περνά απαρατήρητο.

Η αλληλεπίδραση με το σενάριο βασίζεται σε branching paths και σε αποφάσεις που συνεχίζουν να έχουν σημασία από γενιά σε γενιά. Εκεί όμως εμφανίζεται και το πρόβλημα που μου θύμισε το Destinies: όποιος ξέρει ήδη τι παίζει στο σενάριο, ακόμη κι αν δεν έχει δει όλες τις διακλαδώσεις, έχει ένα πλεονέκτημα απέναντι στους υπόλοιπους. Δεν είναι ανυπέρβλητο, αλλά όταν χρειάζεται να κάνεις lucky guesses μεταξύ γενεών, η γνώση του σεναρίου αρχίζει να βαραίνει περισσότερο απ’ όσο θα ήθελα.

Το app σερβίρει fluff και background χωρίς έλεος, αλλά για μένα αυτά έμοιαζαν περισσότερο με χάντρες σε ιθαγενείς παρά με έναν δεμένο μηχανισμό που να με κάνει να πω «πωπω, τι έφτιαξε ο μάγκας». Θα προτιμούσα εκατό φορές την προσέγγιση του Dead Reckoning, με τις κάρτες και το βιβλιαράκι του, από αυτή τη συνεχή ψηφιακή αφήγηση. Μπορεί να έφταιξε το δεύτερο κουτί που παίξαμε ή οι επιλογές μας, όμως η ιστορία κατέληξε τόσο θολή που δεν καταλάβαμε σχεδόν τίποτα, ενώ το φινάλε ήταν άνευρο και χωρίς εκπλήξεις.

Θα του δώσω άλλη μία ευκαιρία, ίσως με μια πιο casual παρέα και με πιο χαμηλές προσδοκίες. Αλλά η μαύρη αλήθεια είναι ότι απογοητεύτηκα: περίμενα ένα μεγαλεπήβολο, δεμένο θεματικό ταξίδι και πήρα μια πανάκριβη, πανέμορφη κατασκευή που στην πρώτη μου επαφή δεν κατάφερε να δικαιολογήσει όλο τον θόρυβο γύρω της.