Paranoia Games Masters Screen

Έχω περάσει από όλες τις εκδόσεις του Paranoia, και η πρόσφατη Kickstarter εκδοχή παραμένει αναγνωρίσιμα το ίδιο αγαπημένο, στραβό πράγμα: πιο light, πιο post-millennial, αλλά ακόμη πρόθυμο να κάνει την παρέα να κοιτάζεται με καχυποψία. Γελάσαμε πολύ, ακόμη κι όταν, σκουριασμένος ως GM, κατάφερα να φάω έντεκα χαρακτήρες. Καλή αρχή. Για μένα, δηλαδή.

Η μάχη ξεφεύγει από την απλή RPG ανταλλαγή ζαριών και βάζει στο τραπέζι λίγη αίσθηση boardgame: διαχείριση χεριού, μικρές μπλόφες και αποφάσεις για το πότε θα κρατήσεις ή θα πετάξεις κάτι. Δεν είναι απλώς ένα σύστημα για να λυθεί γρήγορα μια σύγκρουση· είναι άλλος ένας τρόπος να βρεθείς εκτεθειμένος μπροστά στους φίλους σου.

Και βέβαια οι φίλοι σου δεν μένουν θεατές. Το Paranoia ζητά να δουλέψετε ο ένας εναντίον του άλλου, να κρύψετε προθέσεις και να εκμεταλλευτείτε κάθε χαραμάδα, με εκείνη την ευγενική, απολύτως ανειλικρινή διάθεση που κάνει το Diplomacy να μοιάζει σχετικό. Οι παίκτες μεταξύ τους έφαγαν μόνο τέσσερις χαρακτήρες, αλλά προς το τέλος είχαν αρχίσει να πιάνουν το νόημα. Την επόμενη φορά, μάλλον θα με αφήσουν χωρίς δουλειά.

Αν η παρέα σας αντέχει αυτή την ένταση και αγαπά το Diplomacy, αξίζει να του ρίξετε μια ματιά. Μην το πιάσετε όμως σαν εισαγωγή στο roleplaying: είναι λίγο advanced RPG και θέλει παίκτες που καταλαβαίνουν πως το να προδώσεις σωστά έναν φίλο είναι μέρος της βραδιάς. Για τη σωστή παρέα, είναι μια ήσυχα θανατηφόρα επιτυχία.