Pax Viking

Δεν είμαι άνθρωπος που προσκυνά το μεγαλείο του Έκλουντ, ούτε μου λείπει το BDSM με κάρτες που συχνά βαφτίζεται «βάθος». Το Pax Viking το πλησίασα με την ελπίδα ότι ο γιος ίσως έχει κρατήσει την οικογενειακή τρέλα αλλά άφησε λίγο χώρο για κανονικό παιχνίδι. Και ναι: αυτό το Pax διαβάζεται, καταλαβαίνεται και σου λέει αρκετά γρήγορα τι ζητά από σένα — πράγμα που, για τη σειρά, μοιάζει σχεδόν με πράξη φιλανθρωπίας.

Παίρνεις έναν Βίκινγκ οπλαρχηγό, τα καράβια και τα ασκέρια του, και τον στέλνεις από τον παγωμένο βορρά ως την άκρη της ανατολής για δόξα, φωτιά και τσεκούρι. Στο τραπέζι συνυπάρχουν area control, σύγκρουση και engine building, χωρίς να πέφτει πάνω σου από την πρώτη στιγμή ένα βουνό πληροφορίας. Οι κανόνες, ας τους βάλουμε ένα καθαρό Β+, δεν σε αναγκάζουν να λύσεις γρίφο πριν αρχίσεις να παίζεις.

Η ουσία όμως είναι η διπλωματία. Χτίζεις τη θέση σου, χαράζεις σχέδια νωρίς και μετά κοιτάς τους άλλους να τα χαλάνε, να τα αντιγράφουν ή να σου προσφέρουν μια συμμαχία που θα κρατήσει ακριβώς μέχρι να πάψει να τους συμφέρει. Με πέντε παίκτες κύλησε άνετα· με τρεις, η νίκη έμεινε στην κόψη του ξυραφιού και το παιχνίδι έγινε πολύ πιο γκραν γκινιόλ. Θα προδώσεις τους φίλους σου, και θα έχεις σοβαρούς γεωπολιτικούς λόγους να το κάνεις.

Το standard game με το standard saga deck είναι ήδη πολύ καλή εμπειρία, ιδίως ως ασφαλής πρώτη επαφή με το παιχνίδι. Το βάθος του όμως σημαίνει και πιθανές παρτίδες που φλοτσάρουν, ιδιαίτερα με εντελώς τυχαίο saga setup· υπάρχει, υποθέτω, κοινό που θεωρεί αυτή την Εκλουντική ομίχλη μέρος της γοητείας. Αν φοβάσαι τα Pax ή τα έχεις ήδη βάλει στο μάτι για τους λάθος λόγους, το Pax Viking είναι το κομμάτι που αξίζει να δοκιμάσεις.