Planta Nubo

Με τη Devir στην παραγωγή και τους Keller, Ode και Uwe στη σχεδιαστική ομάδα, το Planta Nubo μοιάζει αρχικά με εκείνο το euro που θα έπρεπε να συζητιέται παντού. Έχει μια ευχάριστη, γεμάτη παρουσία στο τραπέζι και μια μίξη συστημάτων που υπόσχεται πολλά. Δυστυχώς, η υπόσχεση είναι πιο στιβαρή από το τελικό παιχνίδι.

Στον πυρήνα του, το παιχνίδι συνδυάζει action grid με χωρικό παζλ τύπου 3-D Tetris: διαλέγεις ενέργειες, αναπτύσσεις τις κατασκευές και τις φάρμες σου και προσπαθείς να χωρέσεις τα πράγματα σωστά στον διαθέσιμο χώρο. Η διαχείριση ενέργειας είναι η πιο έξυπνη ιδέα του συνόλου, επειδή δίνει πραγματική κατεύθυνση στις επιλογές αντί να λειτουργεί ως ένα ακόμη κοντέρ για να ανεβοκατεβαίνει.

Η αλληλεπίδραση έρχεται κυρίως από το πότε θα αρπάξεις τα extensions που εμφανίζονται, πριν τα πάρει κάποιος άλλος ή πριν πάψει να σε εξυπηρετεί η ευκαιρία. Αυτό εξηγεί γιατί το παιχνίδι θέλει να σε σπρώχνει προς άμεσες επιλογές αντί να αφήνει κάθε αγορά για αργότερα. Όμως οι κάρτες μηχανισμών και φαρμών δεν μοιάζουν να έχουν ισορροπηθεί με την ίδια φροντίδα: δεν είναι όλες εξίσου καλές, και ειδικά οι αρχικές μπορεί να σε βάλουν σε πολύ άνισες αφετηρίες.

Το πρόβλημα δεν είναι ότι το Planta Nubo δεν κάνει αρκετά· κάνει συνεχώς πολλά, και μάλιστα με έναν μάλλον χαλαρό τρόπο που σπάνια σε πιέζει. Είναι όμορφο. Κι ένα θερμοκήπιο σε βιτρίνα είναι όμορφο. Το εγχειρίδιο, εν τω μεταξύ, μοιάζει να θεωρεί ότι η αναζήτηση εξηγήσεων για εικονίδια είναι μέρος της εμπειρίας, ενώ η αναφορά στα 30 λεπτά ακούγεται σαν να αφορά αυτή ακριβώς την αναζήτηση και όχι μια παρτίδα που με εξήγηση περνάει σίγουρα τις δύο ώρες. Δεν πέρασα άσχημα, αλλά το Planta Nubo είναι ένα ευχάριστο euro που φεύγει από το μυαλό σχεδόν μόλις μαζευτεί από το τραπέζι.