Ponzi Scheme

Το Ponzi Scheme έχει εκείνη τη σπάνια κορεάτικη κακία που χωράει σε ένα παιχνίδι το οποίο, στην επιφάνεια, μοιάζει καθαρό και προσιτό. Είναι όμορφο στο τραπέζι, αλλά μην το εμπιστεύεσαι: κάτω από αυτή την ήρεμη εικόνα κρύβεται αρκετό μίσος, κόμπλεξ και νοητική φθορά για να κάνει μια επενδυτική νίκη να μοιάζει με προσωπική προσβολή.

Ο πυρήνας του είναι σούπερ απλός, όμως η επενδυτική στρατηγική που διαλέγεις δεν μένει ποτέ αθώα. Κάνεις τις επιλογές σου, βλέπεις πού έχεις μπλέξει και ξαφνικά η λογική λύση μοιάζει να απαιτεί λίγο παραπάνω sanity loss απ’ όσο είχες προϋπολογίσει.

Και βέβαια δεν παίζεις μόνο απέναντι στο σύστημα. Παίζεις απέναντι στους άλλους, που κοιτούν τις κινήσεις σου, σε στριμώχνουν και σε αναγκάζουν να υπερασπιστείς μια στρατηγική η οποία πριν από λίγο φαινόταν ιδιοφυής. Η παρτίδα μπορεί να γίνει καράτε με κοστούμια. Κι αυτό είναι το αγκίστρι.

Δεν έχει την αλλόκοτη αγριάδα του QE, που το θεωρώ εφάμιλλό του, και τελικά μοιάζει να δίνει περισσότερη απόλαυση όταν το εξηγείς παρά όταν το παίζεις. Παρ’ όλα αυτά, είναι από εκείνα τα παιχνίδια που αξίζει να υπάρχουν στη συλλογή: όχι σπουδαίο, όχι τρομερό, απλώς σταθερά διασκεδαστικό και όμορφα κακόβουλο.

Ενημερωμένη παρτίδα

Οι μεταγενέστερες παρτίδες δεν ανέτρεψαν την εντύπωση, αλλά τη γείωσαν. Η πρώτη επαφή έβγαλε όλο το μίσος και τη διαβολική του ένταση· μετά φάνηκε καθαρότερα ότι η εξήγηση είναι ίσως η πιο απολαυστική στιγμή του, ενώ το ίδιο το παιχνίδι δεν φτάνει τη σκληρή, παράξενη ένταση του QE.