Ponzi Scheme

Περιμέναμε το reprint της TMG πώς και πώς, αφού πέρσι το είχαμε χάσει στο παρατσάκ. Και είναι πράγματι από εκείνα τα παιχνίδια που χαίρεσαι να βλέπεις να επιστρέφουν στο τραπέζι: όμορφο, καθαρό στην παρουσία του και με μια αθώα σχεδόν όψη που δεν προετοιμάζει κανέναν για το χάος που ακολουθεί.

Στον πυρήνα του, το Ponzi Scheme είναι σούπερ απλό, αλλά διαβολεμένο. Χτίζεις την επενδυτική σου στρατηγική και προσπαθείς να τη στηρίξεις όσο οι υποχρεώσεις της αρχίζουν να σε βαραίνουν. Η απλότητα του πλαισίου είναι ακριβώς αυτό που κάνει κάθε επιλογή να μοιάζει επικίνδυνα καθαρή: ξέρεις τι πας να κάνεις, απλώς δεν ξέρεις αν θα αντέξει.

Η αλληλεπίδραση βγαίνει μέσα από αυτή την κοινή κούρσα επενδύσεων και πίεσης. Όλοι προσπαθούμε να κρατήσουμε τη δική μας κατασκευή όρθια, ενώ παρακολουθούμε τους άλλους να τεντώνουν τα όριά τους. Αποτέλεσμα: άπειρο μίσος, κόμπλεξ και καράτε — και, παραδόξως, ο Αρχαίος Παλιός ξανακέρδισε με μια επενδυτική στρατηγική που προκάλεσε σοβαρό sanity loss.

Το θεωρώ παιχνίδι που αξίζει να έχει κανείς. Δεν είναι το απόλυτο θαύμα, ούτε όμως κάτι αδιάφορο: είναι όμορφο και διασκεδαστικό, με μια κακία που κρύβεται πολύ καλά πίσω από την απλή του επιφάνεια.

Updated session

Στη μεταγενέστερη παρτίδα η γνώμη μου έμεινε γενικά η ίδια, αλλά το παιχνίδι κάθισε λίγο πιο χαμηλά απ’ όσο περίμενα. Παραμένει όμορφο και διασκεδαστικό, όμως νιώθω ότι βγάζει περισσότερα γούστα όταν το εξηγώ παρά όταν το παίζω. Του λείπει εκείνη η παράξενη αγριάδα που βγάζει το QE, το οποίο θεωρώ εφάμιλλο. Not great, not terrible — αλλά σίγουρα από τα παιχνίδια που αξίζει να υπάρχουν στη συλλογή.