Popular Front

Το Popular Front είναι η συνέχεια, σκληρή και βάναυση — ιδίως όταν πέφτει πάνω στις προσωπικότητες της συγκεκριμένης παρέας. Στους έξι είναι επικό παιχνίδι και, κάθε φορά που το βγάζουμε, επιβεβαιώνει τη φήμη του. Ίσως ως την εικοστή παρτίδα να έχουμε λύσει και μερικές από τις διαφωνίες μας για τα ιστορικά πρόσωπα· ή έστω να μάθουμε ποιος ήταν εκείνος ο καταραμένος παρτιζάνος στην Ταγγέρη που απέκρουσε τόσες επιθέσεις του δημοκρατικού στρατού του εθνοσωτήρα Φράνκο. Κάτι ήξεραν οι Chameleons όταν έγραφαν εκείνη την κομματάρα.

Το παιχνίδι μας βάζει στο πλαίσιο του Ισπανικού Εμφυλίου και, με έξι άτομα στο τραπέζι, το βασικό του παιχνίδι αποκτά ακριβώς την ένταση που θέλω από μια τέτοια βραδιά. Δεν είναι απλώς ένα θέμα κολλημένο πάνω σε κανόνες: η σύγκρουση φτάνει να γεννά πραγματική συζήτηση για πρόσωπα και γεγονότα, ακόμη κι όταν ψάχνουμε ποιος έκανε τι και πού.

Υπάρχει και το Escalation, που κάνει το παιχνίδι ασύμμετρο, αλλά στη μεταγενέστερη συνεδρία το αφήσαμε στην άκρη επειδή οι υπόλοιποι ήταν νέοι παίκτες και επιστρέψαμε στο βασικό παιχνίδι. Αυτή η επιλογή δεν το αδίκησε καθόλου: ακόμη και στη βασική του μορφή, το Popular Front κρατάει τη δύναμή του, ειδικά σε αυτό το player count.

Και μετά το τέλος του Εμφυλίου, φυσικά, ήρθε η απαραίτητη διακοπή για τρελή μάσα και πολιτική συζήτηση. Κάτι στο παιχνίδι ξεκλειδώνει τη γιάφκα του Νέου Κόσμου και τα βγάζει όλα στην επιφάνεια. Αυτή τη φορά, τουλάχιστον, δεν φτάσαμε σε απειλές για defenestration. Για μένα, αυτό είναι μέρος της αξίας του: ένα παιχνίδι που δεν περνά απλώς από το τραπέζι, αλλά αφήνει πίσω του μια ολόκληρη βραδιά.

Updated session

Στη νεότερη παρτίδα, παρότι είχα βρει με κόπο το Escalation, οι νέοι παίκτες μας οδήγησαν ξανά στο βασικό παιχνίδι. Η γνώμη μου δεν άλλαξε: παραμένει παιχνιδάρα από τις λίγες για έξι παίκτες. Αυτό που θα ήθελα πραγματικά είναι μια νέα έκδοση με καλύτερη ποιότητα παραγωγής, γιατί το παιχνίδι αξίζει ένα αντικείμενο αντάξιο της εμπειρίας που προσφέρει.