Prime Minister

Το Prime Minister είναι από εκείνα τα πολιτικά παιχνίδια της GMT που σε βάζουν αμέσως στο κλίμα, όπως το Versailles ή το Churchill: το θέμα κρατάει τους κανόνες όρθιους και οι μηχανισμοί δεν ζητούν πτυχίο για να τους ακολουθήσεις. Το rulebook, παρεμπιπτόντως, παίρνει άνετα βάση. Κι όμως, κάτω από το κοστούμι του υπάρχει ένα παιχνίδι που θέλει να σε κάνει να κοιτάς τους συμμάχους σου λίγο στραβά.

Οι παίκτες χωρίζονται σε δύο παρατάξεις και παίζουν κάρτες που αγγίζουν τα βασικά ζητήματα της βρετανικής εσωτερικής πολιτικής της εποχής. Δεν πολεμάς μόνο τον αντίπαλο· κοιτάς και τον αρχηγό σου σαν καρέκλα που πρέπει κάποτε να αδειάσει. Θέλεις να ανέβεις, αλλά όχι τόσο άτσαλα ώστε να βουλιάξει μαζί σου ολόκληρη η παράταξή σου.

Το ζουμί είναι το πότε θα κάνεις την αποστασία σου και πότε θα κρατήσεις το μαχαίρι στο θηκάρι. Θυμίζει το Founding Fathers στην πολιτική του φιλοδοξία, αλλά εκείνο το κάνει πιο σύνθετα· εδώ η επανάληψη άρχισε να φαίνεται πολύ νωρίς. Μετά από δύο ώρες, στο περίπου 60% της παρτίδας, σταματήσαμε, επειδή οι ίδιες κινήσεις επέστρεφαν ξανά και ξανά, ενώ τα συμβάντα που μας έτυχαν ήταν από ελαφρώς έως πολύ αδιάφορα.

Ίσως το tournament game να είναι η καλύτερη διαδρομή, αφού είναι γρήγορο, αλλά ζητά να ξέρεις ήδη καλά το παιχνίδι και τι έρχεται: δεν συγχωρεί σχεδόν κανένα λάθος. Δεν είναι κακό, αλλά πολύ δύσκολα θα το ξανάβαζα στο τραπέζι.