Pulp Invasion

Το Pulp Invasion δείχνει ακριβώς όπως υποσχέθηκε το Kickstarter, κι ευτυχώς, γιατί η υπόλοιπη υπόσχεση δεν κρατάει το ίδιο καλά. Η αισθητική και η ατμόσφαιρα είναι εκεί, προσεγμένες και πειστικές· το παιχνίδι ξέρει να στήνει σκηνικό.

Στο solo υπάρχει στρατηγική, διαχείριση και αρκετό replayability ώστε να μη βλέπεις αμέσως όλα του τα χαρτιά. Το πρόβλημα είναι το scaling της δυσκολίας: σε ορισμένες περιπτώσεις δεν σε πιέζει να παίξεις καλύτερα, απλώς σε καταδικάζει χωρίς να σου αφήνει ουσιαστική απάντηση. Είναι λεπτή διαφορά. Το παιχνίδι φαίνεται να μην τη γνωρίζει.

Το X1 expansion μετατρέπει την εμπειρία σε ένα ελαφρύ head-to-head, όπου ο ένας παίζει όλο το σύνθετο παιχνίδι και ο άλλος παρακολουθεί από κοντά, διαλέγοντας πότε θα του κάνει τη ζωή δύσκολη. Δεν απαιτεί από τον δεύτερο να καεί με τους ίδιους κανόνες, άρα λειτουργεί πολύ καλά όταν είστε δύο και μόνο ο ένας θέλει να επενδύσει πλήρως.

Δεν το θεωρώ κακό solo παιχνίδι· απλώς, δίπλα στα solo deckbuilders που έπαιξα, φάνηκε σαν σχέδιο που σταμάτησε πριν γίνει πολύ καλύτερο. Το ξαναέστησα για να του δώσω δεύτερη ευκαιρία και το άφησα στη μέση, που είναι συνήθως η πιο καθαρή κριτική. Χωρίς το X1, είναι hard pass.