Raccoon Tycoon

Δεν έχω ακόμη συγχωρήσει τον κύριο Drover για την αρπαχτή φλότσα του Rebellion, αλλά το Raccoon Tycoon με κέρδισε ήδη από τον τίτλο του. Και, προς τιμήν του, δεν είναι απλώς ένα χαριτωμένο όνομα πάνω σε ένα μέτριο κουτί: είναι ένα παιχνίδι που ξέρει ακριβώς πού χρειάζεται λίγη ένταση.

Ο πυρήνας είναι απλός: παραγωγή και χειρισμός της αγοράς, με τους παίκτες να προσπαθούν να αξιοποιήσουν ό,τι αξίζει περισσότερο τη δεδομένη στιγμή. Ο ρυθμός του παιχνιδιού σε βάζει να κοιτάς όχι μόνο τι μπορείς να κάνεις εσύ, αλλά και τι θα κάνεις ακριβότερο ή πιο χρήσιμο για τους άλλους. Αυτό είναι το καλό είδος οικονομικής ενόχλησης.

Οι πλειστηριασμοί για τις βασικές κάρτες σκοραρίσματος είναι το σημείο όπου ξυπνάει πραγματικά το παιχνίδι. Χωρίς αυτούς, θα είχαμε ένα απολύτως μέτριο production παιχνίδι· με αυτούς, κάθε κάρτα μπορεί να γίνει αφορμή να πληρώσεις παραπάνω απ’ όσο ήθελες ή να αφήσεις κάποιον άλλο να κάνει το ίδιο. Και το set collection στο σκοράρισμα δίνει στις αγορές σου έναν λόγο να πονάνε ευχάριστα.

Παίζεται εύκολα ακόμη και με non-gamers, αλλά δεν τους χαρίζεται: θα καταλάβουν γρήγορα γιατί δεν πρέπει να αφήνουν έναν αντίπαλο να πάρει αβίαστα αυτό που θέλει. Με τους πλειστηριασμούς και το σκοράρισμά του, το Raccoon Tycoon ανεβαίνει καθαρά στην κατηγορία του γαμάτου light/gateway παιχνιδιού.