Red Light: A Star is Porn

Το Red Light: A Star is Porn ήταν από τα απρόσμενα hit που κουβάλησα μαζί μου. Περίμενα ότι θα είχε ενδιαφέρον μόνο λόγω της ωραίας εικονογράφησης και της γενναίας, καθόλου politically correct θεματικής του· δεν προσπαθεί να κρυφτεί πίσω από το δάχτυλό του. Τελικά, πίσω από αυτό το περιτύλιγμα υπάρχει και παιχνίδι.

Στον πυρήνα του κινείται σε επίπεδο Munchkin: χρησιμοποιείς κάρτες και ικανότητες για να ανακατευτείς στα σχέδια των άλλων, με την αλληλεπίδραση να έρχεται άμεσα και πειρακτικά. Η διαφορά είναι ότι εδώ αντί να λες απλώς «βλέπω το χέρι σου και κλέβω μια κάρτα», λες πράγματα όπως «σου παίζω διπλό οπίσθιο γρόθισμα» — και αυτό από μόνο του αλλάζει τελείως το κλίμα στο τραπέζι.

Οι παίκτες τραβούν και παίζουν τις κάρτες τους για να επηρεάσουν ο ένας τον άλλον, μέσα σε ένα παιχνίδι που δεν προσποιείται ότι είναι βαθύ στρατηγικό έπος. Τουλάχιστον έχει αρχή, μέση και τέλος, κάτι που το κάνει για μένα ίσως και καλύτερο από το Munchkin. Λειτουργεί σαφώς καλύτερα με δύο ή τρεις παίκτες παρά με τέσσερις ή πέντε, όπου ο χαβαλές δεν το βοηθά απαραίτητα να γίνει καλύτερο.

Δεν είναι τίτλος για να γράψεις σπίτι, ούτε θα τον προτείνω ως το επόμενο μεγάλο πράγμα. Είναι όμως ένα ευχάριστο, αστείο παιχνίδι που θα το παίξεις δυο-τρεις φορές με την ίδια παρέα και θα περάσεις καλά. Και το πιο αξιοσημείωτο; Το παιχνίδι που έχει κάνει re-implement, το Squillo, λέγεται πως είναι θεματικά ακόμη χειρότερος βόθρος. Με έψησε: πρέπει να το βρω.