Rococo: Deluxe Edition

Το Rococo ήταν ένα παιχνίδι του Κράμερ που είχα προσπεράσει όταν πρωτοβγήκε. Το 2013 ήμασταν βαθιά στη φουλ αμέριτρας φάση μας, με τον έρωτα για την FFG να καθορίζει αρκετά τα γούστα μας, ενώ ούτε η θεματολογία ούτε το λιτό deck-building του μας είχαν ψήσει. Σε Deluxe έκδοση της EGG, βέβαια, δύσκολα λες όχι αν δεν σου λείπουν τα χρήματα: στη χειρότερη περίπτωση έχεις ένα πανέμορφο αντικείμενο στο ράφι. Εδώ όμως η επιτυχία είναι διπλή, γιατί κάτω από την πολυτέλεια υπάρχει και ένα πολύ καλό παιχνίδι, που στέκεται άνετα ακόμη και σήμερα.

Στον πυρήνα του, είναι ένα ελαφρύ engine builder με resource management και area control. Η λογική του deck-building είναι λιτή, αλλά δίνει αρκετό ζουμί: χτίζεις σταδιακά τις δυνατότητές σου, διαχειρίζεσαι όσα χρειάζεσαι και προσπαθείς να προγραμματίσεις τίμια τις κινήσεις σου, χωρίς να χρειάζεται να τερματίσεις το κοντέρ της σκέψης. Η ραπτική θεματολογία δένει όμορφα με αυτή τη διαδικασία και η παρτίδα κυλάει πολύ ευχάριστα.

Η αλληλεπίδραση έρχεται κυρίως από τον κοινό χώρο και από το πόσο διαθέσιμες μένουν οι επιλογές για τους υπόλοιπους. Με την επέκταση των κοσμηματοπωλών το παιχνίδι γίνεται κάπως πιο χαλαρό, παρότι εμφανίζεται και ένα νέο money sink, ενώ ανοίγει πρόσβαση σε αρκετά δυνατές κάρτες. Χωρίς αυτήν φαντάζομαι το παιχνίδι πολύ σκληρότερο, με σαφώς περισσότερα κοψίματα απ’ όσα θα ήθελα να βλέπω σε ένα euro. Το θετικό είναι ότι η επέκταση μπαίνει και βγαίνει εξίσου εύκολα, οπότε όποιος θέλει να δοκιμάσει την αρχική εκδοχή μπορεί να το κάνει χωρίς δράματα.

Για μένα, λοιπόν, το Rococo: Deluxe Edition συστήνεται ανεπιφύλακτα. Είναι όμορφο στο τραπέζι, ευχάριστο στο παιχνίδι και αρκετά γεμάτο ώστε να νιώθεις πως η πολυτελής του παρουσία δικαιολογείται και πέρα από το ράφι.

Updated session

Η επιστροφή μας, αυτή τη φορά με τέσσερις παίκτες, επιβεβαίωσε τη θετική εντύπωση αλλά άλλαξε καθαρά τη δυναμική: η παρτίδα ήταν πιο σφιχτή. Φαίνεται η ηλικία του και η διαφορετική του προσέγγιση σε σχέση με τα σύγχρονα euro, όπως συμβαίνει και με το Yedo, αλλά σε καμία περίπτωση δεν το κάνει κακό· παραμένει από εκείνα που θα παίξω ευχαρίστως όποτε το ζητήσει κάποιος. Θα έβγαζα ίσως το promo dress set που δεν δίνει πόντους στο τέλος, γιατί μπορεί να περιορίσει υπερβολικά τις επιλογές. Με πέντε μάλλον θα το απέφευγα, εκτός αν η παρέα θέλει συνειδητά να το κάψει και να μετατρέψει τις καρφίτσες και τις δαντέλες σε κανονικό μαχαίρωμα.