Rolling Stock

Παίξαμε το πλήρες setup της πρώτης έκδοσης της All-Aboard, με τις μωβ εταιρίες, και μετά από τρεις προηγούμενες παρτίδες έγινε επιτέλους σαφές ότι όσοι γκρινιάζουν για τις εταιρίες του 2038 έχουν δίκιο. Τεσσεράμισι ώρες παιχνιδιού κατέληξαν να κρίνονται στο τελευταίο εικοσάλεπτο, λες και ό,τι είχε προηγηθεί ήταν απλώς η ουρά για το πραγματικό παιχνίδι.

Ο πυρήνας παραμένει ένα οικονομικό sandbox, όπου η παρτίδα εξελίσσεται μέσα από τις αποφάσεις γύρω από τις εταιρίες και τις θέσεις που χτίζονται μέσω αυτών. Η δομή είναι μακρόσυρτη και απαιτεί να επενδύσεις χρόνο σε μια οικονομία που υποτίθεται πως κρατά βάρος από την αρχή ως το τέλος.

Η αλληλεπίδραση έρχεται ακριβώς από αυτές τις συγκρουόμενες εταιρικές επιλογές: οι παίκτες δεν κινούνται σε παράλληλες γραμμές, αλλά επηρεάζουν την αξία των αποφάσεων των άλλων. Με τις εταιρίες του 2038, όμως, η τελική ευθεία μπορεί να καταπιεί όλη αυτή τη διαδρομή· ένα πολύ ακριβό εικοσάλεπτο.

Είναι ενοχλητικό, γιατί το παιχνίδι εξακολουθεί να περνάει καλά ακόμη κι όταν εκθέτει έτσι το setup του. Παρά το συγκεκριμένο setup, το Rolling Stock παραμένει ό,τι καλύτερο υπάρχει σε οικονομικό sandbox.