Rolling Stock

Παίξαμε το full game της πρώτης έκδοσης της All-Aboard, εκείνο με τις μωβ εταιρίες, και είχε ακριβώς εκείνη τη βαριά, γεμάτη παρουσία που θέλω από μια μεγάλη οικονομική βραδιά στο τραπέζι. Μετά από τρεις παρτίδες σε αυτό το setup, όμως, είδα επιτέλους καθαρά τι εννοούν όσοι παραπονιούνται για τις εταιρίες του 2038.

Στον πυρήνα του, το Rolling Stock παραμένει ένα οικονομικό sandbox γύρω από τις εταιρίες που φέρνει το εκάστοτε setup. Η παρτίδα εξελίσσεται μέσα από τις επιλογές που κάνουμε απέναντι σε αυτό το οικονομικό τοπίο, με τις μωβ εταιρίες της συγκεκριμένης έκδοσης να ορίζουν έντονα τον χαρακτήρα της εμπειρίας.

Η μεταξύ μας αλληλεπίδραση δεν φάνηκε να κρίνεται σταθερά σε όλη τη διάρκεια. Παίξαμε περίπου τεσσεράμισι ώρες, αλλά τελικά η ουσία μαζεύτηκε στο τελευταίο εικοσάλεπτο, σαν ό,τι είχε προηγηθεί να μην είχε ιδιαίτερη σημασία για την τελική έκβαση. Και εκεί είναι που η γκρίνια για το 2038 έπαψε να μου ακούγεται θεωρητική.

Παρόλα αυτά, περάσαμε πολύ καλά. Για μένα παραμένει ό,τι καλύτερο υπάρχει σε οικονομικό sandbox, ακόμη κι όταν το συγκεκριμένο setup αποφασίζει να κρατήσει όλο το δράμα για το φινάλε. Έχουμε ήδη κλειδώσει και τη νέα έκδοση All-Stars. Και, αφού αυτή τη φορά δεν μας τίμησε με την παρουσία του ο γνωστός Ευρωπαίος runner-up του Keyforge, ρίξαμε τιμής ένεκεν κι έναν αμιγώς ρετρολαγνικό τίτλο.