Saloon Tycoon

Το πήρα σχεδόν στα τυφλά, απλώς επειδή μου άρεσε ο τίτλος — συνειδητοποιημένος αγοραστής, lol. Τελικά το Saloon Tycoon αποδείχθηκε μια μικρή αποκάλυψη: ένα ευχάριστο και ελαφρύ παιχνίδι της ώρας, ιδανικό για ορεκτικό, με θέμα που δείχνει πολύ ωραίο απλωμένο στο τραπέζι.

Κάθε παίκτης προσπαθεί να στήσει το καλύτερο saloon, χτίζοντας κτίρια και φροντίζοντας να τα προμηθεύει. Η βάση του είναι απλή και οι γύροι παίζονται σε nanoseconds, κάτι που κρατάει το παιχνίδι σε εξαιρετικό ρυθμό: πριν το καταλάβεις, έχεις ήδη προχωρήσει στο επόμενο χτίσιμο ή στην επόμενη κίνησή σου.

Παρότι ελαφρύ, έχει βάθος, στρατηγική, εκπλήξεις και interaction. Τα πολλαπλά objectives και οι κάρτες δίνουν αφορμές να προσαρμόζεσαι και να κοιτάς τι στήνουν οι άλλοι, χωρίς να βαραίνουν τη ροή. Στο πρώτο παιχνίδι όλοι είναι λίγο χαμένοι στο διάστημα, αλλά όσο επιστρέφεις σε αυτό, τόσο περισσότερο φαίνεται να βελτιώνεται.

Το 3-D look είναι πραγματικά πιασάρικο και βοηθάει πολύ στο να πουλήσει το θέμα και την εικόνα του μικρού σου saloon. Μαζί με τα objectives και τις κάρτες, δίνει και την απαραίτητη replayability ώστε να μη μείνει απλώς ένα χαριτωμένο πρώτο παιχνίδι.

Το μόνο πραγματικά ανησυχητικό ήταν ότι ο Αρχαίος Παλιός κέρδισε με άνεση, στήνοντας ένα τρίο με τον γερουσιαστή πάνω από το τυπογραφείο. Highly disturbing. Μετά το ζέσταμα, χόντρυνε το πανηγύρι — κι εγώ είμαι μέσα για επόμενο γύρο.