Scarface 1920

Η Redzen έστησε εδώ μια υπερπαραγωγή που δύσκολα θα περνούσε από πιο συμβατικό εκδοτικό γραφείο, και το crowdfunding της έκανε χώρο να υπάρξει. Η deluxe έκδοση είναι χορταστική, με ποιότητα που κοιτάζει στα μάτια τη Mindclash· κρίμα μόνο που το κυβικό κουτί της δεν χωράει ούτε το μικρό expansion ούτε τα KS exclusives χωρίς πακεταριστικό μεταπτυχιακό. Μεγάλο κουτί, μικρή πρόνοια. Το θέμα, όμως, πουλάει: η ποτοαπαγόρευση απλώνεται στο τραπέζι και σου ζητάει να γίνεις αφεντικό, όχι λογιστής με καπέλο.

Πίσω από το ψευτοευρώ περίβλημα των worker placement, area control και engine building βρίσκεται ένα καθαρό γκανγκστερικό sandbox. Προσλαμβάνεις assistants, χτίζεις την πλευρά που υποστηρίζει το αφεντικό σου και προσπαθείς να δέσεις τις ικανότητες και τους associates σου σε κάτι χρήσιμο· αν αγνοήσεις εντελώς την ιδιαίτερα δυνατή δύναμη του αφεντικού σου, το παιχνίδι σε αφήνει να το μετανιώσεις. Οι κανόνες είναι αρκετοί, αλλά μόλις παιχτεί η πρώτη παρτίδα, οι μηχανισμοί κουμπώνουν μεταξύ τους και το manual μένει πολύ πιο ήσυχο.

Το πρόβλημα είναι ότι τα player aids μοιάζουν με κατάλογο ταβέρνας και, χειρότερα, ξεχνούν πράγματα που πρέπει να θυμάσαι, όπως το signet ring στο hire assistant. Βαθμός rulebook: καλός, αλλά τα βοηθήματά του κόβουν μονάδες. Στο τραπέζι πέφτουν news cards που μπορούν να διαλύσουν το σχέδιό σου ή να σε ξαναβάλουν στο κόλπο, ενώ τα combos των associates περιμένουν να αρχίσουν να κερνάνε κανόλι. Είναι πιο άγριο απ’ όσο δείχνει, αλλά όχι τόσο μπουνιδοχτυπήματα όσο υπόσχεται: σε πολλές παρέες μπορεί να πέσει ελάχιστο, ακόμη και μηδενικό, ξύλο. Και μετά έρχεται το ξερό τέλος. Πολύ γρήγορα, συχνά μόλις κάποιος ανεβάσει πρώτος το hand size. Πάρε αυτό.

Με τρεις παίκτες και το associate draft από τα variants, το Scarface 1920 δείχνει την καλύτερη πλευρά του· θα έπαιζα επίσης με δύο επιπλέον ανακατεμένες “Prohibition Ends” cards, ώστε να μη μετατρέπεται το τέλος σε άσκηση kingmaking. Δεν είναι διεκδικητής μόνιμης θέσης στο rotation, ούτε έχει το κρέας που θα ήθελα από τη διάρκειά του. Αλλά, όταν η παρέα δεν έχει έρθει ήδη ηττημένη από τη ζωή, είναι ένα ιδιαίτερο και χορταστικό γκανγκστερικό sandbox που βγάζει γούστα.