SETI: Search for Extraterrestrial Intelligence

Το SETI ήταν η τσεχική ναυαρχίδα που αφήσαμε για το τραπέζι αντί για το Black Forest — τον Uwe τον κρατήσαμε για μια μέρα που θα είμαστε πιο ξεκούραστοι, γιατί είναι άλλο είδος διαχείρισης. Η πρώτη εντύπωση από το SETI ήταν πολύ θετική: τεράστιο, πληθωρικό euro, ευχάριστο στο παιχνίδι και γεμάτο ωραίους μηχανισμούς, με μια ελαφριά μόνο συγγένεια με το La Granja. Είναι από εκείνα τα παιχνίδια που απλώνουν μπροστά σου πολλούς δρόμους και σε κάνουν να θέλεις να ξαναγυρίσεις για να δοκιμάσεις κι άλλους.

Στον πυρήνα του, το παιχνίδι προσφέρει πολλαπλά victory paths και διαφορετικές επιλογές ενεργειών, με κάρτες income που χρειάζεται να κουμπώσουν σωστά στο πλάνο σου. Τα τηλεσκόπια μπορούν να γίνουν κεντρικός δρόμος προς τη νίκη, ενώ οι πλανήτες είναι σημαντικοί στόχοι που μπορεί να χαθούν όταν άλλοι παίκτες προχωρούν σε double scan. Η ροή του βασίζεται στο να στήνεις την οικονομία και τις επιλογές σου ώστε οι επόμενες ενέργειες να αποδίδουν όλο και περισσότερο.

Η αλληλεπίδραση δεν είναι απλώς διακοσμητική, γιατί ο ανταγωνισμός για πλανήτες και το timing των scans μπορεί να αφήσει κάποιον εκτός. Το πρόβλημα είναι ότι, αν οι παίκτες δεν διατηρήσουν ισορροπία στα income cards, αυτό το καλοστημένο σύστημα μπορεί να στραβώσει απότομα: όποιος πάρει προβάδισμα στο income μπορεί να κάνει spam τα τηλεσκόπια και να φαρμάρει μόνος του. Τότε το υπόλοιπο τραπέζι δεν παίζει τόσο απέναντί του όσο παρακολουθεί την οικονομική του ανωτερότητα να πολλαπλασιάζεται. Φανταστική διαστημική εξερεύνηση, αρκεί να μη σε βάλει το παιχνίδι στον ρόλο του κομπάρσου.

Στην πρώτη παρτίδα, αυτή η γενναιοδωρία έμοιαζε περισσότερο με αρετή. Όμως το SETI ανήκει και στην κατηγορία των σύγχρονων παιχνιδιών όπου κανείς δεν πρέπει να ζοριστεί υπερβολικά: βρέχει VP και extended actions, παρότι δεν φαίνεται να τα χρειάζεται. Ο τελευταίος γύρος ειδικά μοιάζει περιττός, προσθέτοντας περίπου 40–60 λεπτά χωρίς ουσιαστικό τρόπο να αναχαιτίσεις τον πρώτο παίκτη — εκτός αν όλοι έχουν πάει τόσο άσχημα ώστε να μην έχουν καν περάσει τους 70 πόντους για να κλείσουν τα milestones.

Η επαναληπτική παρτίδα, που επιβεβαιώθηκε και σε δεύτερη αντίστοιχη εμπειρία, μας προσγείωσε. Οι μηχανισμοί παραμένουν πολύ καλοί, αλλά το παιχνίδι φάνηκε αρκετά scripted και υπερβολικά πρόθυμο να μετατρέψει ένα αρχικό προβάδισμα σε χιονοστιβάδα μέχρι θανάτου. Σε euro με λίγο ή καθόλου luck, διαφορές όπου ο ένας τελειώνει με διπλάσιο ή τριπλάσιο σκορ από τους άλλους δεν είναι κατόρθωμα· είναι προειδοποιητικό λαμπάκι. Δεν το θεωρώ κακό παιχνίδι, αλλά υπό τις λάθος συνθήκες μπορεί να γίνει NPE, ειδικά όταν χάνεις συνεχώς πλανήτες από double scans και περνάς το μισό παιχνίδι βλέποντας κάποιον άλλο να κάνει optimize το προσωπικό του αγρόκτημα VP.

Υπάρχει λόγος που θα βρείτε διθυραμβικές κριτικές: το SETI είναι ευχάριστο, πλούσιο και με μεγάλο replayability. Απλώς, για μένα, η αρχική σιγουριά έχει μετατραπεί σε επιφύλαξη. Θέλω ένα μεγάλο euro να ανταμείβει το καλό παιχνίδι, όχι να δίνει στον πρώτο που έδεσε σωστά τα income cards μια άδεια να συνεχίσει μόνος του μέχρι το τέλος.

Updated session

Επιστρέψαμε με την επέκταση, η οποία προσθέτει περισσότερες κάρτες, επιπλέον εξωγήινους και ένα accelerated ασύμμετρο setup σε ύφος Terraforming Mars. Οι νέοι εξωγήινοι που δοκιμάσαμε ήταν hit and miss. Το accelerated setup είναι καλοσχεδιασμένο στα χαρτιά, αλλά στην παρτίδα μας έκανε ακριβώς αυτό που ήδη φοβόμουν από το βασικό: ένας παίκτης πήρε προβάδισμα και το κράτησε άνετα σε όλη τη διάρκεια, ενώ οι υπόλοιποι παλεύαμε να μείνουμε στο παιχνίδι. Το βασικό παιχνίδι ήταν ήδη αρκετά πλήρες· μπορείτε πολύ άνετα να αγνοήσετε την επέκταση.