Κριτική

Sidereal Confluence

Το Sidereal Confluence μοιάζει αρχικά με διαγαλαξιακή αποθήκη που ανατινάχτηκε πάνω στο τραπέζι, αλλά κάτω από το χάος κρύβεται ένα εξαιρετικά ζωντανό παιχνίδι διαπραγμάτευσης. Θέλει κόσμο, τόλμη και τη σωστή νοοτροπία από όλους, αλλιώς η συνταγή μπορεί να στραβώσει.

Sidereal Confluence

Sidereal Confluence

Κυκλοφορία
2017
Σχεδιαστής
TauCeti Deichmann
Εκδότης
WizKids (I), Banana Games, Frosted Games
Παίκτες
4–9
Διάρκεια
180 λεπτά

Στην πρώτη επαφή, το Sidereal Confluence είναι λίγο τρομαχτικό: κάρτες, καρτάκια και tokens παντού, λες και κάποιος άνοιξε το γκαράζ έξι εξωγήινων πολιτισμών μαζί. Με μια βαθιά ανάσα όμως, η εικόνα καθαρίζει γρήγορα. Πίσω από την υπερβολική πρώτη εντύπωση υπάρχει μια παιχνιδάρα παρέας, πολύ απλούστερη απ’ όσο δείχνει και φτιαγμένη για μεγάλα, θορυβώδη τραπέζια.

Κάθε παίκτης αναλαμβάνει μια φυλή με εντελώς διαφορετικές δυνάμεις και αρχική παραγωγή. Σε έξι γύρους προσπαθεί να κάνει την παραγωγική του μηχανή αποδοτικότερη, ώστε να έχει περισσότερους πόρους για έρευνα και για τους υπόλοιπους τρόπους να μαζέψει πόντους. Οι φυλές έχουν διαφορετικά επίπεδα δυσκολίας, οπότε μπορεί να καθίσει άνετα ένας λιγότερο έμπειρος παίκτης δίπλα σε κάποιον που θέλει να παλεύει κάθε γύρο με τη διαχείριση του fleet capacity του.

Η καρδιά του παιχνιδιού είναι το real-time εμπόριο. Όλοι παζαρεύουν ταυτόχρονα, ανταλλάσσοντας σχεδόν τα πάντα — μέχρι και τεχνολογίες του πολιτισμού τους — για να στήσουν καλύτερες συμφωνίες και παραγωγές. Εκεί γεννιέται η ένταση: μια προσφορά που απορρίπτεται πέντε φορές μπορεί ξαφνικά να γίνει δεκτή όταν αλλάξουν τα δεδομένα, ενώ η υπερβολικά επιθετική διαπραγμάτευση ή το ατελείωτο analysis paralysis μπορεί να πνίξει τον ρυθμό. Υπάρχουν τρόποι να ξεπεραστεί ένα εμπάργκο, αλλά οι μόλις έξι γύροι δεν αφήνουν πολλά περιθώρια για να το διορθώσεις άνετα.

Εγώ πέρασα τόσο καλά στην πρώτη παρτίδα που θα το ξανάπαιζα αμέσως. Ακόμη και με έναν ύπουλο επενδυτή στα αριστερά μου, η ώρα εξαφανίστηκε. Το μόνο ουσιαστικό μου παράπονο ήταν ότι οι πέντε παίκτες μού φάνηκαν λίγοι: με έξι ή επτά ανοίγουν περισσότεροι πόροι και περισσότερες πιθανότητες για τράμπες, ενώ το τραπέζι τολμά ευκολότερα τις μεγάλες, αποδοτικές συμφωνίες. Είναι από τα καλύτερα της σεζόν για μένα και θα είναι μόνιμη πρόταση όταν μαζευόμαστε πολλοί. Αν οι δύο και πλέον ώρες σας φαίνονται βαριές, υπάρχει και το μικρότερο αδερφάκι του.

Updated session

Η δεύτερη επαφή επιβεβαίωσε ακριβώς αυτή την εντύπωση. Σε μια μεγάλη μάζωξη, το Sidereal Confluence ήταν το παιχνίδι που ήθελα περισσότερο να παίξω: δύο ώρες σκληρού παζαριού είναι πολύ καλύτερος τρόπος να γνωριστείς με νέο κόσμο από ένα ακόμη party game, γιατί εδώ υπάρχει και ουσία. Η διάρκειά του μου φάνηκε σωστή· αν το θέλετε αισθητά μικρότερο, μάλλον ψάχνετε άλλο είδος παιχνιδιού.

Source: BoardGameGeek

1 comment

  1. Vexation 7 Αυγ 2026, 08:32

    Ωραίος bro

Διάβασε κι άλλα

Όλες οι κριτικές →
  • Phoenix New Horizon

    Ένα worker placement euro με αρκετό engine building και λίγο πιο αισθητή interaction από τα συνηθισμένα του είδους. Δεν είναι κακό, απλώς ο μηχανισμός σειράς γύρων μού άφησε μια ενόχληση, ειδικά στα τέσσερα άτομα.

    TheCuttlefish · 22 Ιουλ 2026
  • Knee Deep in Hexes

    Ένα τίμιο, μηδενικής τύχης παιχνίδι για δύο που φέρνει στο τραπέζι την ένταση ενός κλασικού resource-rush RTS. Απλό στους κανόνες, αλλά πολύ πιο πονηρό απ’ όσο δείχνει αρχικά.

    TheCuttlefish · 22 Ιουλ 2026
  • Lairs

    Το Lairs είναι μια ναυμαχία με μπουντρούμια, τέρατα και λούτα, με έξυπνη ασύμμετρη ιδέα και πολύ ανάλαφρη διάθεση. Το βασικό κουτί στέκεται ωραία για μικρότερους παίκτες, ενώ με οποιοδήποτε expansion ανοίγει και για μεγαλύτερους.

    TheCuttlefish · 22 Ιουλ 2026

Περισσότερα από TheCuttlefish →