Κριτική

Star Scrappers: Cave-in

Το Star Scrappers: Cave-in μου φάνηκε αρχικά σαν μια έξυπνη, φρέσκια παραλλαγή της συνταγής του Orbital. Όταν τελικά βγήκε από το ράφι, επιβεβαίωσε ότι μια καλή ιδέα δεν αρκεί για να σώσει ένα παιχνίδι που μοιάζει μισοτελειωμένο.

Star Scrappers: Cave-in

Star Scrappers: Cave-in

Κυκλοφορία
2018
Σχεδιαστής
Filip Miłuński, Jan Zalewski
Εκδότης
FoxGames, Hexy Studio
Παίκτες
2–4
Διάρκεια
75 λεπτά

Στην πρώτη επαφή δεν το παίξαμε, γιατί ως διπλό δεν μου φάνηκε να βγάζει ιδιαίτερο νόημα. Παρ’ όλα αυτά, διαβάζοντάς το, είδα μια ιδέα που με τσίγκλησε: αντί για το κομμάτι τύπου Among the Stars που έχει το Orbital, εδώ μπαίνει χειρισμός ουράς ενεργειών, σε λογική που μου θύμισε Faiyum. Σαν σχέδιο ήταν έξυπνο και φρέσκο — κρίμα που το τραπέζι είχε άλλα να πει αργότερα.

Ο πυρήνας στηρίζεται σε κάρτες και set collection. Οι παίκτες προσπαθούν να μαζέψουν τους κατάλληλους συνδυασμούς, ενώ η διαχείριση της ουράς ενεργειών είναι η βασική διαφοροποίηση από τη συγγενική συνταγή που είχα στο μυαλό μου από το Orbital.

Δεν μπορώ να μιλήσω με βεβαιότητα για όλες τις λεπτομέρειες της ροής ή για το πόσο ζωντανά αλληλεπιδρούν οι παίκτες, ειδικά αφού η πρώτη μου προσέγγιση ήταν μόνο μέσα από το διάβασμα και το παιχνίδι δεν έμοιαζε να αξίζει ιδιαίτερα σε δύο άτομα. Η αρχική μου εντύπωση ήταν πάντως ότι θέλει τρεις ή περισσότερους για να αποκτήσει λόγο ύπαρξης στο τραπέζι.

Όταν τελικά παίχτηκε, το έξυπνο περίγραμμα δεν έγινε ποτέ ολοκληρωμένο παιχνίδι. Η ιδέα με τις κάρτες και το set collection δεν είναι κακή, έχει όντως μια δόση φρεσκάδας, αλλά το τελικό αποτέλεσμα αφήνει έντονα τη γεύση της προχειρότητας και του ημιτελούς development. Μοιάζει με μουσειακό έκθεμα από την κακή εποχή του crowdfunding: ένα προϊόν που ίσως είδε το φως επειδή ήταν πακεταρισμένο στο Kickstarter μαζί με το Star Scrappers: Orbital του Fryx, ενώ μόνο του μάλλον θα περνούσε εντελώς απαρατήρητο. Για κανένα δεκάρικο σε δημοπρασία, ας πούμε ότι αντέχεται. Σε οποιαδήποτε άλλη συνθήκη: μακριά.

Updated session

Η μεταγενέστερη παρτίδα δεν επιβεβαίωσε την αρχική αισιοδοξία μου· την ανέτρεψε. Η σύλληψη της ουράς ενεργειών παρέμεινε ενδιαφέρουσα στα χαρτιά, αλλά στην πράξη δεν αρκούσε για να καλύψει την αίσθηση ενός παιχνιδιού που βγήκε στην αγορά πριν τελειώσει πραγματικά.

Source: BoardGameGeek

0 comments

Διάβασε κι άλλα

Όλες οι κριτικές →
  • Arcs

    Το Arcs πήρε δεύτερη ευκαιρία με τους advanced κανόνες, ασύμμετρες εξωγήινες φυλές και δυνάμεις — και, προς έκπληξή μου, αυτή τη φορά ήταν όντως καλύτερο. Δεν έλυσε όμως το βασικό μου παράπονο: την ισορροπία την κουβαλά το τραπέζι, όχι το ίδιο το παιχνίδι.

    EdgyJellyfish · 22 Ιουλ 2026
  • Stupor Mundi

    Το Stupor Mundi είναι ένα euro γεμάτο κάρτες, κυβάκια και λοιπά τζιτζιμπράγκαλα, που για μένα καταλήγει υπερβολικά ξερό και οδυνηρά αξέχαστο. Δεν πέρασα άσχημα, αλλά είναι εύκολα στα «δεν».

    EdgyJellyfish · 4 Μαρ 2026
  • Rock Hard: 1977

    Μια καλοπαραγμένη, θεματική συσκευασία που κρύβει ένα υπερθετικά άνοστο παιχνίδι τύχης. Μια παρτίδα ίσως βγάλει γέλιο· δεύτερη, δύσκολα.

    EdgyJellyfish · 12 Νοε 2025

Περισσότερα από EdgyJellyfish →