Κριτική
Starship Interstellar
Το Starship Interstellar μπήκε στη συλλογή μου από συγκυρία και με πολύ χαμηλές προσδοκίες, αλλά τελικά αποδείχθηκε χορταστικό και ανταποδοτικό. Θέλει σοβαρή προετοιμασία στο εξήγημα και χρόνο στο τραπέζι, όμως δεν εξαντλεί τους παίκτες όπως θα περίμενα από το βάρος του.
- Κυκλοφορία
- 2024
- Σχεδιαστής
- Davide Calza, Andrea Crespi
- Εκδότης
- Pendragon Game Studio, ADC Blackfire Entertainment, Delta Vision Publishing
- Παίκτες
- 1–4
- Διάρκεια
- 150 λεπτά
Θα το πω όπως είναι: είχα πολύ αρνητική προδιάθεση για το Starship Interstellar. Οι designers δεν μου έλεγαν τίποτα, στο Kickstarter το είχα προσπεράσει εντελώς, και βρέθηκε στη συλλογή μου μόνο επειδή η πρόσφατη ψαριά ήταν φτωχή και το surplus κινδύνευε να γίνει παπούτσια(tm). Τόσο φτωχή, που το παιχνίδι πήρε σχεδόν αμέσως σειρά για σκίσιμο ζελατίνας και παρτίδα. Και, προς έκπληξή μου, με αντάμειψε.
Το manual είναι καλό, αλλά σκληρό. Έχει αρκετά πράγματα που πρέπει να εξηγηθούν προσεκτικά στους παίκτες, και ιδανικά να συνοδεύονται από παραδείγματα αντί για ένα ξερό «θα το δείτε στην πορεία». Αν δεν έχουν διαβάσει όλοι από πριν, υπολογίζω εύκολα 40+ λεπτά για εξήγηση. Δεν είναι από εκείνα τα παιχνίδια που τα ανοίγεις και απλώς αρχίζεις να πατάς κουμπιά· θέλει να καταλάβει το τραπέζι τι συμβαίνει, αλλιώς η πρώτη επαφή μπορεί να γίνει αρκετά άχαρη.
Στον πυρήνα του είναι τίμιο action selection: οι παίκτες επιλέγουν ενέργειες και προσπαθούν να συμβάλουν στην κατασκευή του mothership που θα σώσει την ανθρωπότητα, καθώς ο ήλιος τραβάει σταδιακά τα πάντα προς το κέντρο. Το ενδιαφέρον δεν μένει μόνο στην επιλογή μιας δράσης. Υπάρχουν και ωραία, πρωτότυπα τερτίπια, όπως το pass token: όσο νωρίτερα πασάρεις και οι υπόλοιποι συνεχίζουν να παίζουν, τόσο βελτιώνεται σταδιακά το bonus που θα πάρεις. Άρα το πότε βγαίνεις από τον γύρο είναι κανονική απόφαση και όχι απλή αγγαρεία.
Η αλληλεπίδραση, τουλάχιστον όπως τη ζήσαμε, ήρθε κυρίως από την κούρσα για τους πόντους και από το διάβασμα του ρυθμού των άλλων γύρω από το pass. Σε τετράδα, η πρώτη παρτίδα θα κρατήσει σίγουρα τρεις με τέσσερις ώρες, ίσως και παραπάνω. Παρ’ όλα αυτά, το παιχνίδι καταφέρνει να έχει ψωμί χωρίς να γίνεται κουραστικό ή να προκαλεί κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις, όπως άλλα παιχνίδια αντίστοιχης διάρκειας και βαρύτητας.
Συνολικά, το διασκεδάσαμε φουλ. Η κόντρα στους πόντους κράτησε σχεδόν ως το τέλος και, ακόμη καλύτερα, ακολούθησε συζήτηση για πιθανά ανοίγματα και στρατηγικές — πάντα καλό σημάδι όταν ένα βαρύ παιχνίδι μόλις τελείωσε. Και τα Kickstarter expansions δείχνουν ιδιαίτερα ενδιαφέροντα, με το Antimatter να μου φαίνεται μάλλον το καλύτερο. Δεν περίμενα να το πω, αλλά το Starship Interstellar κέρδισε τη θέση του στο τραπέζι μου.
Source: BoardGameGeek
0 comments
Sign in to react or comment.


