Stationfall

Πλησίασα το Stationfall με ενδοιασμούς: η υπόσχεση ενός «σοβαρού» Nemesis ήταν δελεαστική, αλλά η παραγωγή, όσο εντυπωσιακή κι αν είναι, συνοδεύεται από εγχειρίδια που αρχικά τρομάζουν. Το launch manual προτείνει να μάθεις τρεις σελίδες βασικών κανόνων, να παίξεις και μετά να επιστρέψεις· στην πράξη, είναι σχεδόν αδύνατο να καταλάβεις τι συμβαίνει μόνο διαβάζοντάς το. Με τρεις-τέσσερις περάσματα και αρκετή βοήθεια από το BGG, το θηρίο τελικά δαμάζεται, αλλά δεν είναι παιχνίδι που θα έβλεπε εύκολα τραπέζι ένα κουρασμένο βράδυ μετά τη δουλειά. Βαθμός στο εγχειρίδιο: θέλει δουλειά.

Βρισκόμαστε σε έναν διαστημικό σταθμό που οδεύει προς καταστροφή, με ένα απολύτως μυστικό κυβερνητικό υπερόπλο να κάνει τα πράγματα ακόμη λιγότερο ήρεμα. Κάθε παίκτης έχει κρυφή ταυτότητα, ενώ στο ταμπλό συνυπάρχουν PCs και NPCs. Σε κάθε γύρο τοποθετεί influence tokens σε χαρακτήρες και ενεργοποιεί έναν: μπορεί να κρύβει τα ίχνη του, μπορεί να σπρώχνει τη δική του ατζέντα, μπορεί απλώς να βάζει έναν ύποπτο άνθρωπο να βρίσκεται στο λάθος δωμάτιο τη σωστή στιγμή.

Εδώ είναι το μεγάλο κόλπο. Παρότι σε μια παρτίδα εμφανίζονται μόνο 12-14 από τους 28 χαρακτήρες, οι αντικρουόμενοι στόχοι τους δημιουργούν σταθερά τριβή, κόμπλεξ και καράτε. Τα bribe tokens και τα kompromats επιτρέπουν να κινήσεις έναν χαρακτήρα εκτός σειράς και να στριμώξεις μια δύσκολη ενέργεια πέρα από τα δύο actions της κανονικής ενεργοποίησης. Θα μπερδέψεις τα νερά, θα εκβιάσεις κάποιον και θα δεις έναν φαινομενικά άσχετο NPC να χαλάει όμορφα το σχέδιο όλων. Αυτό είναι το Stationfall όταν αναπνέει.

Πάνω σε αυτά τα πολύ γερά θεμέλια, η οικογένεια Eklund επιχειρεί ξανά να μοντελοποιήσει την πραγματικότητα με κανόνες. Έρχονται υποπεριπτώσεις και εξαιρέσεις που θα τρομάξουν, και στις πρώτες παρτίδες σχεδόν σίγουρα κάτι θα παιχτεί λάθος. Παράδοξο αλλά αληθινό: εδώ μοιάζουν να έχουν αφαιρεθεί κανόνες για να γίνει το παιχνίδι πιο φιλικό προς τον χρήστη. Υπάρχει πρώτη φορά για όλα. Και οι deluxe μινιατούρες, όσο ποιοτικές κι αν είναι, δεν βοηθούν όταν δυσκολεύουν την άμεση αναγνώριση του ποιος είναι ποιος.

Το Stationfall λάμπει όταν οι χαρακτήρες, τα κίνητρα και οι βρόμικες παρεμβάσεις αρχίζουν να μπλέκονται μεταξύ τους. Θέλει προετοιμασία και ανοχή στη σύγχυση, αλλά ανταμείβει την παρέα που θα την αντέξει με ένα διαστημικό χάος που έχει πραγματικά δόντια.