The Great Zimbabwe

Το The Great Zimbabwe είχε μείνει στο ράφι επειδή το είχα περάσει για βαρύ, δύστροπο θηρίο. Λάθος. Στήνεται και εξηγείται γρήγορα· το μοναδικό πραγματικό εμπόδιο είναι το εγχειρίδιο, με φόντο και γραμματοσειρά που μοιάζουν να δοκιμάζουν την όρασή σου πριν δοκιμάσουν το μυαλό σου. Εγχειρίδιο: κακός βαθμός στην αναγνωσιμότητα. Κι ύστερα αρχίζει το γελαδοπάζαρο.

Στον πυρήνα του, το παιχνίδι περνά από την οικονομία σου, τα βοοειδή και τους θεούς που επιλέγεις να ακολουθήσεις. Οι αποφάσεις αυτές δεν κάθονται ήσυχα στο προσωπικό σου ταμπλό: απλώνονται στην παρτίδα και καθορίζουν τι μπορείς να κυνηγήσεις αργότερα. Ο δικός μας μεθυσμένος θεός μάς παρέσυρε ωραιότατα και στο τέλος μας άφησε λος σώβρακος. Καλή αρχή.

Κι εδώ είναι το ζουμί: εμείς παίξαμε σχεδόν carebear-y, χωρίς μίσος και χωρίς κόμπλεξ, με μόνο μερικά ωραία ξεγλιστρήματα μεταξύ αντιπάλων. Μην το μπερδέψεις με πασιφισμό του σχεδιασμού. Το παιχνίδι έχει αρκετό βάθος και αρκετούς τρόπους να γίνεις ενοχλητικός, αν αποφασίσεις ότι οι φίλοι σου χρειάζονται λίγη οικονομική ασφυξία. Με πέντε, υποψιάζομαι, το πράγμα θα γίνει ακόμη πιο επικό. Ποιος θα κάνει την πρώτη κίνηση;

Δεν είναι βαρύ με τον τρόπο που σε κρατά έξω· είναι βαθύ με τον τρόπο που σε κάνει να θέλεις άλλη μία παρτίδα, αυτή τη φορά με αίμα στο βλέμμα. Το The Great Zimbabwe δεν ζητάει να το φοβηθείς· ζητάει να επιστρέψεις με λιγότερη ευγένεια και περισσότερη πρόθεση.