The Silver River

Το έφερα ως την γνώριμη, σχετικά χαλαρή πρώτη επιλογή πριν από το κυρίως πιάτο, που έδειχνε ικανό να προκαλέσει αντιδράσεις. Η παρτίδα αυτή ήταν πολύ διαφορετική από εκείνη που είχαμε παίξει πριν χρόνια, αλλά η γνώμη μου έμεινε πάνω-κάτω η ίδια: το The Silver River είναι πολύ τίμιο γι’ αυτό που θέλει να είναι.

Στον πυρήνα του είναι ένα πληθωρικό euro, με την παρτίδα να εξελίσσεται σε γύρους και τις πρώτες αποφάσεις να έχουν σημασία για το πώς θα ανοίξει η συνέχεια. Δεν είναι από εκείνα που τα εξαντλείς με μια γρήγορη, αυτάρεσκη ακολουθία ενεργειών· απλώνεται στο τραπέζι και θέλει οι παίκτες να ασχοληθούν με όσα συμβαίνουν γύρω τους.

Κι εδώ βρίσκεται το βασικό του θέμα: σηκώνει ξύλο. Αν από τον πρώτο ή δεύτερο γύρο αρχίσουν οι φάπες, η αλληλεπίδραση το ζωντανεύει αισθητά και η παρτίδα αποκτά πολύ καλύτερη ένταση. Αντίθετα, όταν όλοι χαϊδεύονται και παίζουν ειρηνικά, μένει ένα μεγάλο euro που τραβάει λίγο παραπάνω απ’ όσο θα ήθελα. Μη μου το κάνετε συνεδρία αμοιβαίας ευγένειας· βάλτε λίγη πίεση ο ένας στον άλλον.

Κρίμα που δεν ξανακυκλοφόρησε, γιατί θα ήθελα να είχα βρει και τα δύο mini expansions: από όσα ξέρω, προσθέτουν την απαραίτητη φρεσκάδα και replayability. Όπως είναι, εξακολουθώ να το θεωρώ τίμιο παιχνίδι — απλώς για να δείξει την καλύτερη εκδοχή του, θέλει παίκτες πρόθυμους να μη φέρονται υπερβολικά πολιτισμένα.