Tigris & Euphrates

Κάθε φορά που το Tigris & Euphrates εμφανίζεται στο τραπέζι, η ίδια απορία γυρίζει σαν κατάρα: γιατί δεν παίζουμε συχνότερα τέτοιες παιχνιδάρες; Είναι από τα «λίγα και καλά» που δεν χρειάζονται υπεράσπιση· απλώς χρειάζονται τέσσερις ανθρώπους έτοιμους να αρχίσουν να κατηγορούν ο ένας τον άλλον για την καταστροφή που μόλις προκάλεσαν.

Χτίζετε βασίλεια βάζοντας πλακίδια στον χάρτη και τοποθετείτε ηγέτες για να διεκδικήσετε τις τέσσερις χρωματικές περιοχές επιρροής. Στη σειρά σας έχετε δύο ενέργειες, αρκετές για να επεκταθείτε, να εδραιωθείτε ή να κάνετε εκείνη την αθώα κίνηση που ενώνει δύο βασίλεια και ξαφνικά κανείς δεν μιλάει ευγενικά.

Οι συγκρούσεις, εσωτερικές και εξωτερικές, είναι η καρδιά του πράγματος: δύο ηγέτες στο ίδιο βασίλειο ή δύο αντίπαλοι που συναντιούνται από την ένωση των επικρατειών τους πρέπει να λογαριαστούν. Δεν αρκεί να μαζεύεις κύβους· πρέπει να κρατάς ισορροπημένα τα χρώματά σου, άρα θα κοιτάς τι χρειάζεται ο άλλος και θα του το κόβεις πριν το πάρει. Εκεί θα προδοθούν φιλίες. Πολύ σωστά.

Η παρέα μου κατέληξε σε βρισιές, κατάρες και επικλήσεις σε χθόνιες θεότητες, δηλαδή στην ακριβή κοινωνική θερμοκρασία που ζητά αυτό το παιχνίδι. Αν δεν το έχετε παίξει, βρείτε άμεσα μια τετράδα που νιώθει και βάλτε το στο τραπέζι· το Tigris & Euphrates θα σας ανταμείψει, αρκεί να μη ζητάτε έλεος.