Trickerion: Legends of Illusion

Τα «θύματα» συμφώνησαν να μου κάνουν τη χάρη και να ξαναφέρουμε το Trickerion στο τραπέζι. Μετά από βουτιά στην πισίνα, λίγη χαλάρωση, διαλογισμό, στήσιμο και παραγγελία φαγητού, ήμασταν έτοιμοι για μαγεία και κόμπλεξ. Αυτή τη φορά τα παίξαμε όλα: Ακαδημία, Dark Alley και Dawn of Technology — και, όπως συνήθως, έγινε κακός χαμός.

Το παιχνίδι, όταν επιτέλους ξεκινήσει, κυλάει γρήγορα και προσφέρει δυσκολίες και ανατροπές. Με τόσα πράγματα όμως στο τραπέζι, ακόμη κι εγώ που το είχα παίξει πιο πρόσφατα χρειάστηκε να ανοίξω αρκετές φορές τους κανόνες. Είναι από εκείνα τα παιχνίδια που δεν πρέπει να τα αφήνεις πολύ καιρό, αν θέλεις να συνεχίσουν να βλέπουν παρτίδες: η ροή του είναι πολύ πιο εύκολη από την εξήγησή του.

Η αλληλεπίδραση εδώ δεν ήρθε τόσο από κάποια ξαφνική σύγκρουση, όσο από το ποιος θα προλάβει να αξιοποιήσει τις διαθέσιμες ευκαιρίες. Η παρτίδα ψιλοκλείδωσε ήδη από τον πέμπτο γύρο, όταν κατάφερα να διδάσκεται στην Ακαδημία ένα signature spell που έδινε 11/10 σε χρήματα και prestige, και στον επόμενο γύρο καπάρωσα και το επόμενο 36άρι. Από εκεί και πέρα, η ανατροπή έγινε πολύ πιο δύσκολη υπόθεση.

Παρότι στην προηγούμενη παρτίδα είχα λατρέψει την Ακαδημία, τώρα τείνω να συμφωνήσω με τον αγαπημένο μας influenser: μάλλον είναι κακή προσθήκη για το παιχνίδι. Η παρτίδα ήταν πολύ δυνατή, αλλά αυτό το κλείδωμα με έκανε να το ξανασκεφτώ. Την επόμενη φορά θα κρατήσω Dark Alley και Dawn of Technology, και θα αφήσω την Ακαδημία εκτός προγράμματος.