Vinyl

Το Vinyl έμεινε στο ράφι με τα άπαιχτα για πάνω από δύο χρόνια, κυρίως επειδή δεν μπορούσα να βγάλω άκρη με το τι ακριβώς συμβαίνει ανάμεσα στην επανέκδοση και τα expansions. Τελικά κατάλαβα πως με τη retail έκδοση δεν παίζεις το πλήρες παιχνίδι: έχεις είτε το βασικό είτε τα expansions ως standalone. Λίγο άχαρο για όποιον νόμιζε ότι αγόρασε μια πλήρη διαδρομή, αλλά τέλος πάντων· ας είχαμε μπει νωρίτερα στο ψάξιμο.

Για την πρώτη επαφή παίξαμε το βασικό. Πρόκειται για ένα απλό παιχνίδι action selection, όπου είμαστε συλλέκτες δίσκων και κινούμαστε μέσα σε ένα δισκάδικο με στόχο να χτίσουμε την καλύτερη συλλογή για τον αγαπημένο μας «γρατζουνιάρη»™. Ο πυρήνας του είναι άμεσος: διαλέγεις ενέργειες για να προωθήσεις τη συλλογή σου και προσπαθείς να πάρεις αυτά που χρειάζεσαι πριν από τους υπόλοιπους.

Το ενδιαφέρον του βρίσκεται στο bump, εκείνη τη μικρή τριβή όταν οι επιλογές των παικτών επηρεάζουν τον διαθέσιμο χώρο και ο ένας αναγκάζει τον άλλον να προσαρμοστεί. Μου θύμισε λίγο το Gallerist σε αυτό το σημείο, χωρίς να ισχυρίζομαι ότι φτάνει την ίδια κλίμακα ή πολυπλοκότητα. Η αλληλεπίδραση, λοιπόν, δεν είναι ότι σας βάζει να τσακώνεστε πάνω από έναν δίσκο, αλλά ότι σας υποχρεώνει να προσέχετε πού και πότε μπαίνει ο καθένας.

Δεν είναι κάτι κοσμογονικό, ούτε βγήκα από την παρτίδα έτοιμος να πετάξω τη δισκοθήκη μου και να ανοίξω μαγαζί. Είναι όμως ενδιαφέρον και έχει πλάκα, αρκεί να ξέρεις τι παίρνεις και ποια έκδοση έχεις μπροστά σου. Και, από ό,τι φαίνεται, πλέον κυκλοφορούν και σχετικά φτηνές κόπιες, οπότε η δοκιμή του δεν χρειάζεται να γίνει συλλεκτική επένδυση.